Zbychowcowo

Mity i fakty o ACTA - infografika

2012-02-01T00:44:00.000+01:00

Od jakiegoś czasu bawię się programem Inkscape i grafiką wektorową. W wyniku ostatniej zabawy powstała mała infografika o ACTA, zapraszam do obejrzenia. Docelowo infografika ma trafić do lutowego wydania NGS B.e.s.t. obok mojej relacji z wrocławskiego protestu.

Jak Wrocław protestował przeciw ACTA

2012-01-26T14:00:00.001+01:00

Cóż, już teraz można powiedzieć, że rząd ma naszą wolność głęboko w dupie (jakby to było coś nowego :D), umowa ACTA została podpisana dzisiaj w nocy przez panią Ambasador RP w Japonii. Wystarczy tylko mieć nadzieję, że ruch, który powstał przeciw podpisaniu tego dokumentu nie zostanie zdemobilizowany i nadal będzie solidarnie walczyć o wolność w Internecie. W końcu racja jest po naszej stronie!

Nasze transparenty cieszyły się powodzeniem wśród fotografów;)

Byłem wczoraj na wrocławskiej manifestacji i byłem bardzo pozytywnie zaskoczony. Przybyło naprawdę mnóstwo ludzi (niewykluczone, że ponad 20 tysięcy!), w dodatku z różnych środowisk: od nacjonalistów po anarchistów, a także pełno zwykłych szarych internautów, co dodawało wyjątkowego charakteru atmosferze zgromadzenia. Marsz zakończył się na rynku wspólnym odśpiewaniem "Mazurka Dąbrowskiego" (ze szczególną mocą zabrzmiały słowa "co nam obca przemoc wzięła szablą odbierzemy"), po czym ludzie zaczęli się rozchodzić. Zapraszam do obejrzenia mojej relacji poniżej...

...oraz relacji portalu tuWrocław.com

Wrocław przeciw ACTA from tuPolska Sp. z o.o. on Vimeo.

Wolny Internet znów zagrożony

2012-01-20T18:39:00.000+01:00

Kolejna batalia o wolny Internet trwa. Jak łatwo się domyślić - będzie trwała tak długo jak dążący do coraz większej władzy rząd będzie starał się całkowicie podporządkować sobie ludzkie jednostki. Dlatego też po niemal trzech latach wypada mi po raz kolejny poruszyć ten temat. W tym tygodniu miały miejsce największe w historii protesty (m.in. Wikipedii i Google'a) przeciw drakońskiej ustawie SOPA, a już w przyszłym tygodniu najprawdopodobniej polski rząd podpisze niemniej groźne porozumienie ACTA.

Oczywiście nietrudno się domyślić, że za tymi ustawami stoi potężne lobby koncernów medialnych, przemysłowych i innych, które zamiast czerpać korzyści zaspokajając potrzeby swoich klientów wolą tworzyć prawa, które zapewnią im dochody bez żadnego wysiłku. Po raz kolejny oczywiście koncerny te odwołują się do wziętych z kosmosu milionowych strat z tytułu piractwa internetowego.

Okazuje się zresztą, że "organy ścigania" wcale nie potrzebują ani SOPA, ani ACTA, aby ograniczać wolność słowa i ukrócić niewygodne serwisy. Już wczoraj zamknięta serwisy MegaUpload i MegaVideo, których przedstawiać nikomu raczej nie trzeba. Pytanie jak długo społeczność internetowa będzie znosić traktowanie jak bydło. Część z nich, a konkretnie grupa Anonymus, szybko odpowiedziała na zamknięcie popularnego hostingu zhakowaniem stron FBI, RIAA i innych odpowiedzialnych organizacji.
Inni (na przykład ja) starają się jak najszerzej rozpowszechnić informację o tym, co się dzieje i jak można spróbować walczyć z represyjnymi przepisami.
Pozdrawiam. Ahoj!

To mnie wkurza - żenujące fejki

2012-01-18T12:14:00.000+01:00

"To dziecko ma raka i Facebook zapłaci 3 centy za każde udostępnienie. Udostępniajmy!"

Pewnie znowu wyjdę na nieczułego sk***syna, ale wyjątkowo irytują mnie pojawiające się co jakiś czas obrazki, które żerują na ludzkiej naiwności i współczuciu, a przede wszystkim głupocie. Nie wiem jaki cel mają osoby, które je tworzą podobne "fejki", ale jest to wyjątkowo prymitywny dowcip. Facebook oczywiście nie zapłaci żadnych 3 centów, nie wiem czy nawet jest taka możliwość, żeby policzyli ilość udostępnień, wrzuceń na profil itp., a przede wszystkim należy zauważyć, że prawdziwe charytatywne akcje (jak chociażby popularny Pajacyk) internetowe zazwyczaj mają jakieś podłoże komercyjne, a więc sponsorów, bo (po raz kolejny przypominam!) pieniądze nie biorą się z powietrza!

Dlatego też uprzejmie proszę - nie dajcie się nabić w butelkę i nie rozpowszechniajcie podobnych głupot!

Upadek Imperium- Bizantyjska Lekcja [film]

2012-01-16T16:14:00.000+01:00

Dawno tutaj nie pisałem, zapewne dlatego, że bieżące sprawy zwykle komentuję na Twitterze, co wymaga znacznie mniej nakładu pracy:). Postaram się jednak co jakiś czas coś tutaj także opublikować. Póki co zapraszam na (nie mój) film!

Piwny pojedynek pszeniczniaków

2011-12-07T01:20:00.001+01:00

(tekst pojawił się w numerze grudniowym NGS B.e.s.t. w wersji skróconej)

Wprawdzie sezon jesienno-zimowy to nie pora na piwa pszeniczne, jednak uznałem, że warto sprawdzić „nowości browarnicze”, które pojawiają się na polskim (wciąż jeszcze dość ubogim) rynku. A tak się złożyło, że dwa duże koncerny wypuściły właśnie na rynek piwa gatunku hefe-weizen. Pierwsze to Książęce Pszeniczne, a drugie – (występujące w Biedronce) Leżajsk Pszeniczne.

Książęce Pszeniczne, czyli Biały Holender z Tychów

Na początku należy zauważyć, że wbrew pozorom piwo nie zostało wyprodukowane przez Tyskie Browary Książęce. Nie kryje się z tym zresztą producent – na kontretykiecie można znaleźć informację „Wyprodukowano w Holandii” (najprawdopodobniej w należącym do grupy SABMiller browarze Grolsch, znanym w Polsce z jasnego lagera w charakterystycznych zielonych butelkach).

Książęce Pszeniczne sprzedawane jest w brązowych butelkach. Design opakowania jakoś szczególnie nie powala. Jest utrzymany w dość powszechnie przyjętej konwencji – białe złoto i błękit jako dominujące barwy. Z tyłu nie zabrakło instrukcji nalewania piwa i podstawowych informacji, z których można się na przykład dowiedzieć, że piwo jest pasteryzowane.

Pierwszym bodźcem, który dotarł do mnie po otwarciu butelki, był rzecz jasna charakterystyczny zapach piwa pszenicznego. Trunek przelany do szklanki ujawnił ładną, ciemnobiszkoptową barwę, powstała również spora czapa piany, niestety dość nietrwała. W smaku Książęce w zasadzie spełnia podstawowe kryteria piwa pszenicznego – delikatne, lekko kwaskowate, z nieśmiało wdzierającym się posmakiem bananowym, goździkowego z kolei nie wyczułem. Nasycenie oceniam jako raczej średnie.

Leżajsk Pszeniczne – cieszynianin z Podkarpacia

Leżajsk Pszeniczne też nie jest, jeżeli wierzyć doniesieniom piwnych blogerów, tym, za kogo się podaje. Według ustaleń Kopyra (www.kopyr.wordpress.com) bowiem trunek Leżajska nie widział nawet z daleka, a uwarzony był... w Cieszynie (oczywiście po polskiej stronie). Tutaj również mamy rzecz jasna z zabiegami czysto marketingowymi (Leżajsk jest marką Grupy Żywiec dedykowaną dyskontom). Wygląd butelki (całe szczęście nikt nie wpadł na pomysł puszkowania tego piwa!) jest w zasadzie niemal identyczny do innych Leżajsków. Jedyną różnicą jest chyba tylko kolor i napis „Pszeniczne” pod logiem browaru. Ale w końcu to produkt dyskontowy, więc czego więcej wymagać?

Z otwartej butelki wydobył się delikatny zapach, na tyle jednak delikatny, że wręcz ledwo wyczuwalny. W szklance piwo prezentuje się wspaniale. Barwę ma nieco ciemniejszą niż Książęce, pianę potężną i jak mi się zdaje – odrobinę trwalszą. Na pierwszy rzut oka daje się zauważyć liczne bąbelki, które po zaczerpnięciu pierwszego łyka miło masują podniebienie.

W smaku wyczułem lekki posmak bananowy, ale bardzo delikatny, trochę jakby trunek był rozwodniony. Pojawił się za to typowy dla produktów cieszyńskiego Browaru Zamkowego posmak żelaza, co potwierdza moim zdaniem tezę o pochodzeniu tego piwa. Ogólnie rzecz biorąc, napój jest bardzo orzeźwiający i pijalny, toteż powinien świetnie sprawdzić w cieplejsze wiosenne i letnie miesiące (za którymi pewnie wielu już tęskni).

And the winner is...

Teraz postaram się podsumować i pokazać, który z pszeniczniaków moim zdaniem zwyciężył w tym pojedynku. Z pewnością zarówno Książęce, jak i Leżajsk to w miarę dobre piwa, mniej więcej na poziomie Okocimia Pszenicznego, ale z pewnością nie prezentują nic szczególnie wybitnego. Oba piwa są niestety w butelkach bezzwrotnych (w przypadku Leżajska ma to raczej związek z polityką Biedronki, która zwrotu butelek raczej nie uznaje). Ostatecznie jako zwycięzcę ogłaszam Leżajska. Z bardzo prostego powodu – jest tańszy. Za Książęce trzeba zapłacić 3,99 zł, a cena Leżajska to zaledwie 2,69 zł. Ponadto odnoszę wrażenie, że w gruncie rzeczy cieszynianin ma nieco ciekawszy smak i lepsze nasycenie, co też jednoznacznie wskazuje na niego jako triumfatora.

nazwa	Książęce Pszeniczne	Leżajsk Pszeniczne
gatunek	hefe-weizen	hefe-weizen
kraj (i domniemany browar) pochodzenia	Holandia (Grolsch)	Polska (Browar Zamkowy w Cieszynie)
producent	Kompania Piwowarska	Grupa Żywiec
zaw. ekstraktu (wag.)	12,5%	nie podano
zaw. Alkoholu (obj.)	5,1%	5,3%
cena	3,99 zł	2,69 zł
ocena	4,0	4,5

Oprócz błękitnego nieba (ukulele cover)

2011-10-28T22:10:00.001+02:00

Nowa gratka dla osób, które na mojego bloga trafiły po słowie kluczowym "ukulele" :) (ale nie tylko!) Nagranie na konkurs grupy facebookowej Polish Ukulele.
Życzę miłego odbioru i oczywiście zapraszam do komentowania.

Też jestem oburzony! A co!

2011-10-14T23:56:00.000+02:00

Pamiętacie Hiszpanów, którzy w maju postanowili okazać "oburzenie" poprzez okupację Puerta del Sol w Madrycie? Nasi rodacy uznali, że nie są gorsi i postanowili się również oburzyć! Nasi rodacy, a konkretnie uczniowie Wielokulturowego Liceum Humanistycznego (!) im. Jacka Kuronia (aż dziw bierze, że nie Ernesto Che Guevary) organizują 15 października w Warszawie manifestację przeciw...ale o tym może później. Nazwali się ci buntownicy Porozumieniem 15 października, co jakoś dziwnie przypomina mi Porozumienie 11 listopada, o którym też miałem okazję kiedyś pisać (swoją drogą wyjątkowo mało kreatywna jest lewica w wymyślaniu nazw). Przyklasnęli im rzecz jasna od razu bolszewicy w białych rękawiczkach z Krytyki Politycznej. Wspaniały wszak to zryw w imię prawdziwej demokracji, teraz!

Postulaty młodych gniewnych pacyfistów z humanistycznego liceum przypominają te, które prezentowali w maju ich hiszpańscy odpowiednicy. Główna różnica polega na tym, że nasi "oburzeni" byli jeszcze płodniejsi w tworzeniu swoich postulatów niż Hiszpanie. Wymyślili ich aż o 12 więcej! Polak potrafi się oburzyć! Zobaczmy więc, o co apelują do premiera i prezydenta:

(...)zgłaszamy następujące postulaty, które przede wszystkim mają stać się tematami do debaty publicznej, między organizacjami, związkami, grupami społecznymi i politykami:
Przerwać proces masowych eksmisji skutkiem którego, lokatorzy wyrzucani są do kontenerów komunalnych. Prawo do mieszkania jest prawem każdego obywatela i Państwo, musi zapewnić mu dostęp do lokalu socjalnego, w którym będą warunki pozwalające na godnego życie. Mieszkanie nie jest towarem tylko prawem każdego obywatela.

Jak mniemam w Liceum Humanistycznym nie uczą tego, ale mieszkania nie spadają z nieba, a tym bardziej nie są jakimiś abstrakcyjnymi prawami. A jeżeli jednak uznamy prawdziwość tego twierdzenia to rzeczywiście "kontenery komunalne" są jego najlepszą wykładnią.

Wstrzymać podnoszenie podatków dla najuboższych. Wprowadzić podatek Tobina (ale to ma sens dopiero w przypadku, gdy zostanie wprowadzone na dużą skale, np. w całej Unii Europejskiej) , opodatkować w najwyższym progu dochodowym dochody z transakcji finansowych, zwiększyć kwotę wolna od podatków do poziomu rocznej pensji minimalnej, powrócić do progów podatkowych dla podatków CIT (małe zyski mniejszy % większe zyski większy %). Za kryzys odpowiedzialność finansową ponoszą banki i korporacje, nie my – zwykli obywatele.

Kolejny raz ta sama socjalistyczna pseudoekonomiczna papka słowna o sprawiedliwym rabunku... pardon! opodatkowaniu. Bogaci są winni całego zła na świecie, zwłaszcza banki, które w ramach "sprawiedliwości społecznej" dawały gołocie (czyli amerykańskim NINJA) kredyty właściwie za nic. Trzeba im dowalić jak najbardziej!

Zapewnić odpowiednią ilość darmowych miejsc w publicznych żłobkach i przedszkolach dla dzieci. Prawo do darmowego miejsca w żłobku, a tym bardziej miejsca w przedszkolu jest jednym z pierwszych, podstawowych praw każdego dziecka. Wprowadzić płatny urlop rodzicielski na okres 3 lat (z wyraźnym zaznaczeniem, że połowa jest do wykorzystania przez jednego rodzica, a druga połowa przez drugiego rodzica; w przypadku osób samotnie wychowujących dzieci, płatny urlop rodzicielski obowiązuje w pełnym zakresie). Dla osób, które nie są zatrudnione na etacie, zapewnić na ten okres płacę minimalną, tak, aby dziecko miało warunki i równe szanse na odpowiedni rozwój.

Odpowiednią ilość! Humaniści! :D To już lepszy jest nawet Ziętek z PPP Sierpień 80, który mówi, że trzeba zbudować milion mieszkań. To przynajmniej jakiś konkret! Potem oczywiście prawo do darmowego miejsca w żłobku i przedszkolu, wprowadzone np. w Korei Północnej, gdzie w zasadzie każde dziecko od 2 roku życia jest zabierane do państwowej placówki i tresowane do miłości do Wodza. Kolejne pomysły to rzecz jasna kolejny pomysł na zmniejszenie zatrudnienia kobiet i ich płac do absolutnego minimum.

Prowadzić realny dialog ze związkami zawodowymi, organizacjami pozarządowymi, partiami politycznymi oraz grupami społecznymi.

Z terrorystami się nie negocjuje, a gra. - jak mówi gen. Roman Polko

Zlikwidować ograniczenia w dostępie do informacji publicznej.

Nie wiem jak tacy analfabeci ekonomiczni mogliby wykorzystać tę informację, ale tak czy inaczej - zgadzam się wyjątkowo w tym punkcie.

Zapewnić każdemu dostęp do darmowej opieki zdrowotnej i darmowego leczenia szpitalnego.

Jak rozumiem w szpitalach mają pracować wolontariusze bez żadnego sprzętu. A może jednak będą to płatni lekarze? To kto im zapłaci?

Zapewnić darmową opiekę społeczną potrzebującym, głównie osobom starszym i niepełnosprawnym. Rozbudować system socjalny, aby obywatel czuł, że państwo się o niego troszczy i w razie kłopotów może mu pomóc lub wyrównać jego szanse.

O sorry, dużo lepiej bym się czuł, gdybym wiedział, że państwo nie troszczy się ani o mnie, ani o moje pieniądze. No i wolałbym mieć większe szanse niż "równe". A takie prędzej sam sobie zapewnię.

Usunąć zapis o wprowadzeniu drugiego płatnego kierunku studiów. Wycofać się z Procesu Bolońskiego, gdyż sprzeciwiamy się ekonomizacji w myśleniu o edukacji.

Tak samo jak nie ma darmowej opieki zdrowotnej, tak nie ma darmowych studiów. Ekonomizacja jak rozumiem miałaby polegać na tym, że student studiuje coś pożytecznego, co mógłby w przyszłości wykorzystać z pożytkiem dla konsumentów. Faktycznie - draństwo!

Wstrzymać ciągłe podnoszenie wieku emerytalnego, jednocześnie nie zabraniając pracować osobą, które wiek emerytalny lub lata pracy mają już przekroczone.

Ha! Taki parszywy błąd odmiany w manifeście! Do książek, komu...to znaczy humaniści! Niech ktoś mi powie, kiedy ostatnio podniesiono wiek emerytalny?

Wstrzymać proces prywatyzacji polskich banków, publicznej służby zdrowia oraz najważniejszych sektorów gospodarczych.

Najważniejsze sektory oczywiście powinny działać w sposób nierynkowy, czyli mając na względzie zdanie biurokratów i polityków, a nie konsumentów!

Zlikwidować próg wyborczy, które partie muszą przekroczyć aby otrzymać dotację, gdyż jest to jedna z niewielu możliwości, aby mniejsze partie mogły przedrzeć się przez monopol partyjny.

Jak wiadomo budżet państwa to worek bez dna, więc co komu zaszkodzi dofinansować kilkaset planktonowych partyjek, w sumie to może być pomysł na bezrobocie, niech każdy zostanie działaczem partyjnym!

Wprowadzić zapisy zakazujące obrażania i poniżania osób ze względy na płeć, orientację seksualną, niepełnosprawność, kolor skóry, narodowość, wyznaniei poglądy; skutecznie je egzekwować

Tępe czerwone ćwoki!! Przepraszam, nie mogłem się powstrzymać :D

Opodatkować dochody kościoła oraz poddać kontroli reprywatyzację jego mienia.

Czyli kolejny raz genialny pomysł wprowadzenia kas fiskalnych w kościołach. A majątek kościelny należy zwrócić i już! Bez żadnej dyskusji! Kościół, w odróżnieniu od państwa, nigdy nikomu własności nie rabował.

Wprowadzić refundację środków antykoncepcyjnych.
Wprowadzić refundację metody in vitro.

Czyli najpierw za pieniądze podatnika ograniczać płodność, a potem za pieniądze podatnika ją przywracać! Genialne! Jak kopanie i zakopywanie dołów!

Wprowadzić zapisy, które zapewnią kobietom możliwość decydowania o sobie, tj. legalnej aborcji, która w przypadku gwałtu lub zagrożenia zdrowia lub życia kobiety będzie refundowana przez państwo.

Możliwość decydowaniu o sobie, czyli o cudzym życiu lub śmierci! Pokrętna "logika".

Wprowadzić parytety na listach wyborczych oraz 50% kwot w radach nadzorczych publicznych spółek, jednocześnie obniżając płace w radach nadzorczych.

Słusznie, przecież spółki z radami wybieranymi wg parytetów i tak przestaną przynosić jakiekolwiek zyski.

Wprowadzić obowiązkową i rzetelną edukacje seksualną do szkół, prowadzoną przez wykwalifikowanych ekspertów, z zaznaczeniem, że zajęcia nie mogą być prowadzone przez katechetki/ów i ludzi związanych z kościołem.

Innymi słowy obowiązkowa lekcja lewackiej propagandy.

Wycofać lekcje religii ze szkół oraz wprowadzić zapis, który zapewni obowiązkową edukację z filozofii.

Ciekawe czy na przymusowych lekcjach z filozofii przewiduje się coś poza Heglem, Marksem i resztą bandy.

Wprowadzić związki partnerskie dla par heteroseksualnych oraz homoseksualnych.

Tego to już nawet nie chce mi się komentować. Nudny powtarzany miliony razy postulat bez żadnego poważniejszego uzasadnienia.

W polityce zagranicznej kierować się wartościami zapisanymi w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i zasadą pokojowej współpracy społeczeństw. Domagamy się również upublicznienia śledztwa w związku z tajnymi więzieniami CIA w Polsce i postawienia przed Trybunałem Stanu odpowiedzialnych za tortury. Polska powinna również wspierać kraje walczące lub zamierzające walczyć o potępienie zbrodni przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym.

Yhm...Powodzenia.
I to już wszystkie postulaty polskich "oburzonych". Przyznam, że sam też się oburzyłem nie raz - czytając te postulaty. Bo w końcu trudno przejść obojętnie obok tak potężnego aglomeratu głupoty.
Wszystkich chętnych zapraszam na jutrzejszą demonstrację. Może być nawet śmiesznie.

Ostatni sondaż i komentarz przed Wielką Ciszą

2011-10-07T23:56:00.001+02:00

Korzystając z ostatnich minut przed nastaniem ciszy wyborczej pozwolę sobie opublikować jedyny w swoim rodzaju sondaż zbychowcowy, w którym głosy oddawali czytelnicy bloga:

KW Prawo i Sprawiedliwość	5(17%)
KW Polska Jest Najważniejsza	0(0%)
KW SLD	0(0%)
KW Ruch Palikota	6(21%)
KW PSL	0(0%)
KW PPP - Sierpień 80	0(0%)
KW Platorma Obywatelska RP	2(7%)
KW NDP-Samoobrona Leppera	0(0%)
KW Nowa Prawica - Janusza Korwin-Mikke	12(42%)
KW Prawica	0(0%)
KWW Mniejszość Niemiecka	0(0%)
nie idę na wybory	1(3%)
pomidor!	2(7%)

Oczywiście grupa jest kompletnie niereprezentatywna, w dodatku (jak widać) większość z ankietowanych to jakieś fanatyczne oszołomy, które nie boją się PiS.

Pozwolę sobie jeszcze na 2 słowa o wyborach. Oczywiście mnóstwo osób będzie powtarzać slogany, że ważna jest jak ważne jest, by na wyborach była jak największa frekwencja. Nic dziwnego - partia rządząca chce być postrzegana zawsze jako przedstawiciel "zdecydowanej większości". Nie oznacza to jednak w żadnym wypadku, że deputowani wybrani przy większej frekwencji będą lepszymi czy mądrzejszymi fachowcami. Wręcz przeciwnie - większy udział obywateli oznacza, że znajdzie się tam więcej osób, które albo się na polityce nie znają (i głosują na ładny krawat) albo zwyczajnie rozumem nie grzeszą, przez co raczej wybierają podobnych sobie głupków. Zabawne są też akcje promujące głosowanie w wyborach, jak na przykład:

Już pomijam fakt, że hasło "Kobiety na wybory" bliźniaczo przypomina socjalistyczne "Kobiety na traktory". Wiedza na temat kosztów kształcenia dzieci czy planowania domowego budżetu nie musi wszak oznaczać wiedzy o tym, kogo wybrać (tak jakby w ogóle rząd miał się takimi rzeczami zajmować). Ale już dajmy spokój kampanii "Masz głos - masz wybór" (często między dżumą a cholerą). Najbardziej przerażają mnie ludzie, którzy popierają rozwiązania, które działają np. w Królestwie Belgii, tj. przymusowe korzystanie z biernego prawa (?) wyborczego. Jest to wyjątkowo paskudny przejaw przeżarcia umysłu przez totalniactwo.

Unia przeciw "umowom śmieciowym"

2011-10-04T23:13:00.000+02:00

Some rights reserved by europeanpeoplesparty

Jest jakaś dziwna zależność, że nasi umiłowani przywódcy dają nam jakieś wydumane "prawa" jednocześnie zabierając nam po kawałku wolność. Oczywiście wszystko w imię tych wydumanych "praw" i obowiązku zapewnienia ich wszystkim. Zupełnie inną kwestią jest także to, że w socjalizmie bohatersko walczy się z problemami nieistniejącymi w żadnym innym ustroju. Nic więc dziwnego, że nad takim problemem postanowił pochylić się nasz umiłowany rząd brukselski.

Przewodniczący Parlamentu Europejskiego (a ongiś premier RP)

Jerzy Buzek uważa, że w ciągu 2-3 lat w sposób prawny powinien zostać rozwiązany na szczeblu UE problem umów śmieciowych.

Co to za problem, że potrzeba aż "sposobów prawnych"? I czym, do diabła, są te "umowy śmieciowe"? Tego drugiego oczywiście nikt z używających tego określenia nie raczy sprecyzować, chociaż oczywiście nietrudno się domyślić, że chodzi o umowy zlecenia i umowy o dzieło. Problemy zaś JE Jerzy Buzek określa w następujący sposób:

Musimy dać ludziom szansę, by uwierzyli, że budują własną przyszłość. Gdy są wykluczeni poprzez specyficzne umowy, które nie dają świadczeń i szansy na przyszłość, to nie jest to rozwiązanie właściwie.

Dalej Pan Przewodniczący ciągnie:

To nie są dobre warunki. Nie można przykładowo brać kredytów.

Co rozjaśnia (przynajmniej częściowo), że skandalicznym jest niemożność zadłużenia się przez pracownika pracującego na taką umowę.

Nie jest możliwe sterowanie pozytywne gospodarką, jeśli nie będzie zadowolonego, pełnego nadziei pracownika, który wie, że nie odrzucono go na boczny tor.

Oczywiście tutaj szef Europarlamentu ma całkowitą rację. Najłatwiej jest sterować "zadowoloną, pewną przyszłości" masą, niż milionami niezależnych jednostek, które podejmują indywidualne decyzje (czasem ryzykowne), np. co do tego, jakie umowy zawierają między sobą.
Rzecz jasna popularność tego typu umów wynika nie z jakiegoś wydumanego wyzysku klasy kapitalistycznej nad pracownikami, lecz z próby ucieczki przedsiębiorców w ostatnie miejsce wolne od terroru związków zawodowych i absurdalnych praw pracowniczych, które zabraniają im prowadzić skuteczną politykę kadrową we własnej firmie. Z drugiej zaś strony mnóstwo pracowników nie mogłoby liczyć na zatrudnienie na tzw. "lepszych warunkach" (czyli wg przeciwników "umów śmieciowych - na umowę o pracę), bo koszta ich zatrudnienia przewyższałyby (czasem nawet wielokrotnie) przychód, który mogliby wygenerować dla pracodawcy. Ale oczywiście dla eurokratów lepiej jest trzymać tych ludzi na zasiłku, płacąc im za bezrobocie.

Żubr Ciemnozłoty

2011-09-28T21:54:00.001+02:00

Muszę przyznać, żemam lekki sentyment do marki piwa Żubr. W zasadzie nie ze względuna walory smakowe, bo tu akurat żadnej rewelacji nigdy nieprezentowało, lecz raczej ze względu na przyzwyczajenie i pozytywneskojarzenia z wizerunkiem poczciwego króla puszczy. Dlatego też,gdy na rynku pojawiło się nowe dziecko Żubra – postanowiłem jaknajszybciej się z nim zapoznać.

Ciemnozłotego dostałemw puszce. Całkiem ładne opakowanie w ciemnych odcieniach złota.Projektanci odwalili kawał dobrej roboty. Z przodu oczywiścieobowiązkowo duże logo z żubrem, na górze na jasnozłotej obwódkinapis „EDYCJA LIMITOWANA”. Trunek zawiera 15% ekstraktu (wag.) i6,9% alkoholu (obj.), więc można go spokojnie zaklasyfikować dokategorii piw mocnych. Tu może zakończmy o teorii, a zacznijmy opraktyce.

Po przelaniu piwa doszklanki powstała całkiem przyzwoita piana, która na początkuwręcz wystawała ponad górną krawędź. Rzecz jasna z racji dośćdużych pęcherzyków szybko opadła do wysokości ok. centymetra.Sam napój ma bardzo ładną, ciemnozłotą (czy jak kto woli –ciemnobursztynową) barwę. Smakowo dominuje oczywiście wyrazistysłodowy smak (jak głosi napis na opakowaniu – do produkcji użytomieszaniny kilku słodów). Piwo jest dość przyjemne w smaku i coważne – nie wyczułem charakterystycznych dla tych gatunków wPolsce posmaków alkoholowych.

Z pewnością jest tocałkiem przyzwoite piwo, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę, żeto „koncerniak” z Kompanii Piwowarskiej. W tym przypadku jednakmuszę się zgodzić z producentem – świetnie nadaje się nadługie, jesienno-zimowe wieczory.

Wyborcza kiełbasa minimalna

2011-09-13T22:08:00.000+02:00

Some rights reserved by epSos.de

Wybory coraz bliżej, czego niechybnym znakiem jest to, że rząd nagle postanowił podlizać się wyborcom i rzucić im jakąś kiełbasę wyborczą (w końcu nie można będzie mówić, że nic nie zrobili). Oczywiście nie ma co rzucać ludziom jakiegoś droższego mięsa, dlatego ze słowami: To wszystko na co mogliśmy sobie pozwolić rzuca się nędzną imitację, która może i dobrze smakuje, ale na dłuższą metę tylko szkodzi.

Some rights reserved by Finsec

Mowa oczywiście o podwyżce płacy minimalnej, która od przyszłego roku ma wynosić 1500 zł. Dlaczego? A dlatego, że jest to niezwykle szkodliwe rozwiązanie, w dodatku całkowicie fałszywe i populistyczne. Na pierwszy rzut oka oczywiście można pomyśleć, że ustalając taką czy inną płacę minimalną staje oczywiście po stronie pracownika, chroni go przed mitycznym "wyzyskiem", pozwala "godnie" żyć etc. Oczywiście jestem daleki od stwierdzenia, że owe 1500 zł to dużo. Z pewnością niewielu taka płaca mogłaby zadowolić. A jednak każda pensja jest lepsza niż żadna, czego najlepszym dowodem jest to, że mnóstwo osób pracuje w tej chwili w szarej strefie, a więc poza systemem narzucającym pensje minimalne.

Z drugiej strony wyznaczona z góry minimalna płaca jest dodatkowym kosztem dla pracodawcy, co w oczywisty sposób przeniesie się na ceny produktów. To z kolei automatycznie zmniejsza siłę nabywczą owej "sprawiedliwej płacy" i koło się zamyka, a korzysta na tym tylko państwo (kosząc wyższe podatki zarówno od pensji, jak i z VAT-u)

Stąd też prosty wniosek, że najkorzystniej byłoby zwyczajnie zlikwidować płacę minimalną.

Giżycko-Ełk, ale tak nie do końca

2011-09-08T17:41:00.000+02:00

Trasa rowerowa 1235930 - powered by Bikemap

W niedzielę wieczorem zdecydowałem, że zrobię dzisiaj sobie rowerem trasę Giżycko-Ełk. Brat jechał akurat do Poznania (również z rowerem) toteż miałem ku temu okazję. Wyruszyliśmy więc szynobusem i po jakiejś godzinie byłem już w Giżycku.

Pogoda poniedziałkowa była wybitnie wietrzna, wprost idealna...na żagle. Na Niegocinie jednak można było zaobserwować zaledwie nieliczne (3-4) łodzie, w dodatku w większości motorowe. Niestety - już po sezonie i miasto automatycznie "wymiera".

Ponieważ niespecjalnie się spieszyłem z powrotem do Ełku odwiedziłem jeszcze Twierdzę Boyen. Tam również pustki i ani żywego ducha. Przyznam, że pustka wśród tych murów może być nieco przytłaczająca, a nawet przerażająca.

Wreszcie wyruszyłem z Giżycka. Wiatr niestety ciągle wiał mi prosto w twarz, co znacznie utrudniało jazdę. Odcinek po drodze krajowej nr 63 był również nieco uciążliwy ze względu na ruch uliczny. Na szczęście szybko udało mi się dotrzeć do punktu, w którym mogłem zjechać z krajówki ruszając dużo mniej ruchliwą trasą. W drodze kilkukrotnie zatrzymywałem się, by uwiecznić urodę tej trasy: pagórkowatej, z licznymi zakrętami.

Udało mi się także uchwycić klucz odlatujących żurawi. Przeleciało nad drogą kilka takich kluczy.

Sielanka jednak skończyła się, gdy o 11:30 włączyło mi się w komórce przypomnienie, że o 12:30 mam wizytę u dentysty. Do Ełku brakowało mi jeszcze grubo ponad 20 km. Zacząłem więc morderczą jazdę ścigając się z czasem. Nie dałbym rady dojechać. Na szczęście udało mi się skontaktować z tatą, który zgarnął mnie z trasy gdzieś przed Grabnikiem. Do dentysty trochę się spóźniłem, ale nie na tyle, żeby nic nie można było zrobić. Całe szczęście!

Rowerem na Litwę i z powrotem

2011-08-27T15:40:00.001+02:00

Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych...
W poprzednią sobotę mój brat dość spontanicznie zaproponował mi wypad rowerowy do Druskienik na Litwie, aby zażyć tam relaksu w miejscowym aquaparku. Niewiele myśląc zgodziłem się. W sumie już od dawna myślałem o tego typie wyprawie. Zaproponowałem ponadto skorzystanie z noclegu u jakiegoś couchsurfera. Wkrótce znaleźliśmy odpowiednią osobę i obserwując prognozy pogody ustaliliśmy termin wyjazdu na wtorek (23.08.).
Dzień 1

Trasa rowerowa 1207846 - powered by Bikemap

Pierwszego dnia postanowiliśmy dojechać do Podlasek, gdzie mieliśmy nocleg w domu znajomych. Planowana przez nas godzina (10:00) okazała się nieco za wczesna jak na nasze możliwości organizacyjne, wyjechaliśmy koło 11:00 obierając kierunek na Augustów. Jako, że mój brat zalicza gminy, toteż za Sędkami skręciliśmy w prawo na Pisanicę, by przejechać tam przez gminę Bargłów. Następnie wskoczyliśmy na drogę krajową nr 61 i ruszyliśmy do Augustowa już w nieco większym ruchu drogowym, ale też po całkiem przyzwoitej nawierzchni. W naszym pierwszym mieście przystankowym znaleźliśmy się dość szybko, prawdopodobnie dzięki wiatrowi, który pchał nas do przodu. Tam zakupiliśmy lity, zjedliśmy kanapki i chwilkę odsapnęliśmy.

Przystanek Augustów

Zygmunt August dumnie spogląda ze swojej kolumny

Z Augustowa wyruszyliśmy do Gib, jednak po raz kolejny mój brat zarządził zaliczanie gminy, toteż pojechaliśmy nietypowo, bo przez Nowinkę. Wiązało się to z jechaniem przez pewien czas drogą na Suwałki, dość zakorkowanej w drugą stronę. Okazało się jednak, że pobocze jest na tyle szerokie, że można bezpiecznie i wygodnie (nie licząc hałasu) nim jechać.

W Nowince skręciliśmy w prawo, kierując się w stronę Gib. Zdziwiliśmy się, bo miejscowy powiedział nam, że tą drogą dojedziemy do Aten! Sprawa wkrótce się wyjaśniła.

Niedługo potem znaleźliśmy się w Strefie Nadgranicznej. Ale do granicy było jeszcze daleko...

Trasa, którą pojechaliśmy, chociaż nieco okrężna, okazała się dość ciekawa i malownicza. Jednocześnie nawierzchnia była gładka jak pupcia niemowlęcia, co pozwoliło nam jechać z całkiem przyzwoitą prędkością.

Około 18:00 dotarliśmy w końcu do Gib, gdzie też zatrzymaliśmy się, by zrobić zakupy.

Szyld sklepu w Gibach

Żubr na kółkach!

Z Gib było już niedaleko do Podlasek, chociaż właśnie na tym odcinku zacząłem na serio odczuwać zmęczenie. Nic dziwnego, jeżeli na co dzień rowerem jeździ się co najwyżej po piwo. 100 km to już zupełnie inna bajka. Po przybyciu do miejsca naszego noclegu przedzwoniłem do naszej couchsurferki i umówiłem się na odebranie nas. I w zasadzie na tyle mi sił zostało, niebawem padłem jak kłoda i zasnąłem wyjątkowo wcześnie, bo gdzieś ok. 21:00.

Mój braciak zaś widział to tak

Dzień 2

Trasa rowerowa 1215441 - powered by Bikemap

Pobudka ok. godziny 4:00, za oknem jeszcze ciemno, potem powoli zaczęło się robić jaśniej, chociaż wciąż mglisto i przenikliwie zimno. Po w miarę szybkim śniadaniu ruszyliśmy w drogę przedzierając się przez gęste jak mleko mgły.

Poranek w Podlaskach

Zależało nam, byśmy byli w Druskiennikach w miarę wcześnie. Po pierwsze nasza couchsurerka - Eglé - szła do pracy na 10:00, a po drugie aquapark także otwierano o tej godzinie, co przy zakupie karnetu całodziennego jest dosyć istotne.

Wkrótce jechaliśmy już szutrową drogą przez las w stronę granicy, aby przekroczyć ją ok. 6:30.

Niedługo później polna droga przeszła w asfalt. Wokół zaś pojawiały się łąki, lasy, jeziora.

W drodze do Druskiennik mieliśmy okazję zobaczyć również nowo wybudowany całoroczny tor narciarski. Jak się później okazało, jego otwarcie, z udziałem dygnitarzy rządowych i innych ważniaków, miało miejsce następnego dnia. Wyczuwalna była atmosfera przygotowań, trawniki pachniały świeżą zieloną farbą ;).

Piotrek na tle stoku

Razem z otwarciem toru otwarto (chyba) także nowy most przez Niemen. W czasie, gdy my jechaliśmy był on jeszcze wykańczany i niestety musieliśmy jechać do aquaparku okrężną drogą (co widać na mapie). Druskienniki to bardzo ładne uzdrowiskowe miasto, z dużą ilością zieleni, ścieżek rowerowych itp. Do aquaparku dotarliśmy dość łatwo po znakach.

Stojaki rowerowe pod drusgiennickim aquaparkiem

Posiłek przed wejściem na teren aquaparku

Wkrótce później zakupiliśmy karnety całodobowe i weszliśmy na teren obiektu. Niestety w okresie wakacyjnym przez cały tydzień obowiązują ceny weekendowe, toteż byliśmy zapłacić po 77 litów od osoby (1 LT=1,20 PLN, mniej więcej oczywiście). Opłacało się! Aquapark w Druskiennikach jest naprawdę świetnie zaprojektowany, jest w nim mnóstwo atrakcji, takich jak chociażby rwąca rzeka, basen z "morskimi" falami, sauny, liczne zjeżdżalnie (niektóre baaardzo ekstremalne), wodospady, leżaki pod żarówkami podczerwonymi i wiele innych. Do tej pory wydawało mi się, że żaden park wodny nie ma szans konkurować z wrocławskim. Druskiennicki zupełnie zmienił moje zdanie.

Po całym "ciężkim" dniu korzystania z uroków aquaparku wyszliśmy, by spotkać się z Eglé, która wpierw pojechała z nami (również na rowerze) do sklepu (niestety nie mieliśmy na tyle pieniędzy żeby zakupić jakieś litewskie piwko, co było dość bolesne), a potem do swojego domu, gdzie nakarmiła nas pysznym makaronem z warzywami na ostro i obejrzeliśmy mecz koszykarski Litwa-Słowenia. Trzeba przyznać, że basketmania na Litwie ma się dobrze. Tego dnia widzieliśmy od rana mnóstwo samochodów z narodowymi flagami. Początkowo wydawało mi się, że trafiliśmy na jakieś święto.

Po posiłku poszliśmy na górę, gdzie mieliśmy przygotowany nocleg, oczywiście nie obeszło się bez ciekawych rozmów i wymiany kulturowych doświadczeń czy spostrzeżeń. Musieliśmy jednak iść spać (0:30 miejscowego czasu), z uwagi na wczesną (5:00) pobudkę i dystans (150 km) jaki mieliśmy do pokonania następnego dnia.

Spostrzeżenia mojego brata z tego dnia tutaj

Dzień 3

Trasa rowerowa 1215536 - powered by Bikemap

Trzeci dzień był dniem powrotu do Ełku i najdłuższego dystansu do pokonania. Dzień spędzony w aquaparku z pewnością dodał nam sił do wyruszenia w drogę. Pożegnaliśmy więc Eglé i zaczęliśmy pedałować w stronę granicy.

Druskiennicki poranek

Pożegnalne zdjęcie przed odjazdem

Rzut oka na Niemen

W porannym świetle słonecznym pokonywaliśmy dość sprawnie kilometry litewskiej drogi.

Litewska krowa

Tuż przed przejściem granicznym natrafiliśmy na trzech starszych Litwinów, którzy również jechali w naszym kierunku. Okazało się, że całkiem nieźle mówią po polsku, pomagając sobie co jakiś czas rosyjskim. Pojechaliśmy z nimi kawałek i w Berżnikach rozstaliśmy się.

W Gibach krótka przerwa na śniadanie i uzupełnienie zapasów i czas ruszać do Augustowa. Równa droga krajowa nie sprawiała większego oporu, ale przed samym Augustowem zacząłem odczuwać już zmęczenie, a zostało jeszcze do pokonania ostatnie 50 km.

Pomocne okazało się zjedzenie posiłku pod tamtejszym Kauflandem. Na jakiś czas. Ostatnie 50 km okazało się koszmarem. Żar lał się z nieba, podjazdy były dość długie, a nogi zaczynały odmawiać posłuszeństwa. Być może to było bardziej wyczerpanie psychiczne niż fizyczne, dlatego też starałem się jak najlepiej zebrać w sobie i jakoś dotrwać do końca. Udało się. Po zakończonej podróży sięgnąłem po swoje domowe piwko do lodówki. Nigdy nie smakowało aż tak dobrze :)

A trzeci dzień wyjazdu mój brat opisał tak

AC/DC ukulele cover

2011-08-11T20:49:00.000+02:00

W odpowiedzi na zapotrzebowanie społeczne zamieszczam swoje nagranie z udziałem ukulele. Enjoy!

Gazeta Wyborcza na tropie faszyzmu

2011-07-28T22:27:00.002+02:00

5 piw!

Polowanie na faszystów (będących wg dziennikarzy pewnego dziennika synonimem narodowych socjalistów, czyli nazistów, ale to szczegół) trwa! Tym razem dziennikarz śledczy GW wytropił ich w miejscu, w którym nikt by się tego nie spodziewał - w PIWIE! A konkretnie - w reklamie piwa Piast (ongiś wrocławskiego, dziś raczej szczecińskiego). Jak pisze w swym artykule p. Jerzy Sawka:

Reklama wrocławskiego piwa Piast po meczu Śląska Wrocław ze szkockim Dundee, mimo że gabarytowo niewielka, wprost wali po świadomości. Jej tekst zaczyna się niewinnie: "Piast dziękuje za wielkie sportowe emocje", ale kończy frazą, którą skądś dobrze znamy: "Jedno miasto. Jeden Klub. Jeden Piast".

Przed dziesięcioleciami pewien znany całemu światu niewielki facet ze śmiesznym wąsikiem wykrzykiwał z furią szaleńca swoje słynne: "Ein Volk, ein Reich, ein Führer". Adresował te słowa do swojego wspaniałego narodu, który był ponad wszystkimi, do swojej wspólnoty plemiennej, której zadaniem było wymordowanie lub całkowite zniewolenie plemion obcych i rasowo gorszych. Czy nie na tej samej plemiennej, wspólnotowej nucie gra hasło: "Jedno miasto. Jeden Klub. Jeden Piast"?

Muszę przyznać, że anty nazi gogle pana redaktora muszą być wyjątkowo czułe. Wygląda bowiem na to, że wyjątkowo szowinistycznym i rasistowskim słowem jest słowo "jeden" (niem. ein), zwłaszcza użyte trzykrotnie (ale to tylko moja hipoteza). Oczywiście konkluzja autora artykułu tekstu jest jedna: najwyraźniej koncern Carlsberg, będący właścicielem marki Piast, stara się przypodobać tzw. "wrocławskiemu kibolstwu":

Mocno z miastem utożsamiane piwo wspiera wrocławski patriotyzm kibolski. Tylko czekać, jak nasi dzielni chłopcy spuszczą łomot poznaniakom za to, że śmieli moczyć usta w napoju przeznaczonym tylko dla swoich. W kolejnej odsłonie Carlsberg może wypuścić reklamę o treści: "Piast mit uns" Będzie konsekwentnie.

Tu rzecz jasna p. red. się po raz kolejny przemycić pokrętne równanie patriotyzm=prawica=faszyzm (czy nazizm?), kontynuując jednocześnie "świętą wojnę" redakcji z polskim ruchem kibicowskim (o zgrozo! często patriotycznemu, prawicowemu i antykomunistycznemu, więc na pewno faszystowskiemu!). Logika dziecka z podstawówki, albo zwyczajne manipulowanie naiwnymi czytelnikami.
Swoją drogą, red. Sawka nie zbadał kwestii wystarczająco dogłębnie, bo przecież łatwo zauważyć, że firma Carlsberg to w istocie faszystowski koncern. Wystarczy obejrzeć etykiety ciemnego piwa (trochę dziwne, nieprawdaż? prawdziwy faszysta powinien wszak pić jeno białe (niem. weiss) piwa ;) ) z początku ubiegłego stulecia:

Dostęp do broni? Tak, ale tylko dla terrorystów

2011-07-26T02:38:00.000+02:00

Pozwolę sobie nie rozwodzić się tutaj nad ideologicznymi pobudkami Andersa (czy jak kto woli: Andrzeja) Behringa Breivika, czy był on (jak podają media) chrześcijańskim prawicowym ekstremistą, narodowym socjalistą, wolnomularzem czy zwykłym świrem. Chciałbym zwrócić uwagę na kwestie, które moim zdaniem miały równie wielki wpływ jak sam profil psychologiczny sprawcy. Moim zdaniem u podstaw tej tragedii leżało mylne przeświadczenie o tym, że wszechwładne państwo jest w stanie zapewnić bezpieczeństwo swoim obywatelom. Oczywistym wydało mi się w obliczu takiej masakry, że jest to porażka modelu, w którym rozbrojono nie tylko obywateli, ale również funkcjonariuszy policji! Tymczasem już pojawiły się głosy, aby zaostrzyć przepisy dotyczące posiadania broni. Jak donosi PAP:

Szef belgijskiej dyplomacji Steven Vanackere zaproponował dziś zaostrzenie przepisów regulujących posiadanie broni, które mogłyby obowiązywać w całej UE.

(...)

- Skoro wychodzimy z założenia, że ten dramat jest spowodowany przez pojedynczą osobę, która zwariowała, nie możemy zignorować faktu, że zależy to także od dostępu do różnego rodzaju broni i amunicji - powiedział minister.

Pełna zgoda, nie można zignorować faktu, że na wyspie Utøya dostęp do broni miała tylko jedna osoba, która urządziła sobie strzelnicę. Nietrudno wyobrazić sobie jak wyglądałaby sytuacja, gdyby oprócz bezbronnych dzieciaków znalazł się tam również ktoś uzbrojony. Niestety, osoby wierzące w to, że zakaz posiadania broni obejmie także złoczyńców zdają się myśleć w taki oto sposób:

Narkoeuroentuzjazm

2011-07-06T01:27:00.000+02:00

Dawno już nie pisałem, toteż postanowiłem skrobnąć coś machnąć, cobyście, Moi Drodzy Czytelnicy, nie nabrali obaw co do tego, że wciąż żyję. Wczoraj miałem okazję zobaczyć na Daily Motion fragment programu Fakty po Faktach, w którym wzięli udział p. Monika Richardson i p. Krzysztof Bosak.

Fakty po Faktach - Bosak i Richardson przez Ichabod1989

Muszę przyznać, że euroentuzjazm p. Moniki, znanej chyba głównie z prowadzenia programu "Europa da się lubić" (chyba że nie), zahacza o coś, co można by nazwać nawet eurohajem, co jest trochę dziwne w kraju, który otwarcie walczy z tzw. dopalaczami i w którym policja (zamiast ścigać złodziei i morderców) poluje na dzieci posiadające mikroskopijne ilości suszu konopii indyjskich. Nic dziwnego, że w zderzeniu z argumentacją p. Krzysztofa mogła co najwyżej głupio się roześmiać opowiadając o jakichś "brunatnych koszulach", Żydach, gejach i rzekomej "wolnościowej idei" Unii Europejskiej. Wygląda na to, że podobną "narkotyczną" postawę reprezentują wszyscy tzw. "euroentuzjaści", bo doprawdy ciężko jest mi zrozumieć jak można w tak ignorancki sposób lekceważyć obecnej sytuacji i kierunku, w którym zmierza ten dziwny twór.

¿Co się właściwie dzieje w Hiszpanii?

2011-05-22T22:13:00.000+02:00

Demonstranci w Granadzie, licencja Creative Commons

Some rights reserved by Javi S&M

Od tygodnia w Hiszpanii trwają protesty antyrządowe. Fala demonstracji opanowała 50 miast, najbardziej spektakularna chyba jest demonstracja na Puerta del Sol w Madrycie. Powody protestów są rzecz jasna oczywiste. Trzy dekady rządów socjalistów z PSOE (z małymi przerwami), charakterystyczne dla socjaldemokracji życie na kredyt i ręczne sterowanie gospodarką musiało w końcu, jak w pozostałych państwach PIGS (z Grecją na czele), doprowadzić do katastrofy. Nic więc dziwnego, że Hiszpanie nieźle się wkurzyli na swoich miłościwie panujących i wyszli na ulice, czy jak w Madrycie - na place.

Protesty w Sevilli, licencja Creative Commons

Some rights reserved by Sergio Rus

Ciekawe jest to, że protesty te nie zostały zorganizowane (przynajmniej taka jest oficjalna wersja) przez związki zawodowe ani partie polityczne, jest to inicjatywa oddolna, nastawiona wrogo zarówno do rządzącej PSOE, jak i opozycyjnej PP. Jednym z haseł akcji Democracia Real Ya! (Prawdziwa Demokracja Teraz!) jest zmiana ordynacji wyborczej, która przełamała by monopol tych dwóch partii w obsadzaniu stołków. Niestety demonstranci oprócz tego, że zaczęli zauważać, iż rządzi nimi banda oszustów i złodziei, nie do końca chyba zrozumieli powód sytuacji, w której się znaleźli. Oskarżają bowiem obok rządu także bankierów (poniekąd słusznie) i... kapitalizm!

Some rights reserved by gaelx

Do postulatów "młodych gniewnych" zalicza się (cytuję za blogerem conejo infernal, podkreślenia moje):

-przeciw bezrobociu: zatrzymanie podwyższania wieku emerytalnego do momentu ograniczenia bezrobocia wśród młodych; przywrócenie zasiłku dla trwale bezrobotnych; przywileje dla firm o udziale pracowników tymczasowych mniejszym niż 10%
-prawo do mieszkania: przejmowanie przez państwo wybudowanych, niesprzedanych mieszkań i umieszczenie ich na rynku chronionego wynajmu; ułatwienia dla młodych i osób o niskich dochodach przy wynajmie mieszkań

-usługi publiczne wysokiej jakości: niezależna kontrola budżetów i wydatków administracji; zatrudnienie kadry nauczycielskiej w celu zapewnienia odpowiedniej ilości uczniów w salach i podziału na grupy; tani transport publiczny z przywróceniem pociągów, które zostały zastąpione przez AVE (szybkie, ale obrzydliwie drogie pociągi między największymi miastami)

Jak widać młodzi hiszpańscy rewolucjoniści nie za bardzo chcą porzucić swój dotychczasowy styl życia na kredyt i koszt państwa. Nieszczególnie przeszkadza im również rozrośnięty aparat urzędniczy będący kołem młyńskim u szyi staczających się krajów PIGS. Uderza również to, że pomimo, iż jednym z powodem wyjścia demonstrantów na ulice jest spadek poziomu ich pensji, brak logicznych przecież haseł radykalnej obniżki podatków (przynajmniej z tych informacji, które dotarły do mnie). Pojawiają się za to hasła przeciw wolności gospodarczej i prawu własności (jak chociażby w/w przejmowanie mieszkań). Niestety, aktywne zwalczanie ideologii socjalistycznej przez rząd czasów generała Franco najwidoczniej sprawiło, że Hiszpanie wyjątkowo chętnie łykają bajeczki o gospodarce centralnie planowanej i "sprawiedliwości społecznej". Z letargu nie wybudziła ich nawet katastrofa gospodarcza, którą zafundowała im rządząca lewica.

Państwo charytatywne, czyli o bezduszności liberalizmu

2011-05-16T22:55:00.000+02:00

Some rights reserved by HowardLake

Powszechny wydaje się pogląd, że wyznając liberalne (czy libertariańskie) poglądy gospodarcze trzeba być bezdusznym sk**wysynem. No bo w końcu jeżeli neguje się istnienie tzw. redystrybucji dochodów przez system podatkowy i sprzeciwia się idei tzw. sprawiedliwości społecznej, to oznaczać musi ni mniej, ni więcej, że ma się wszystkich biednych ludzi gdzieś. Z drugiej strony osoby o poglądach socjalistycznych jawią się niemal jako Miłosierni Samarytanie, którzy by nieba nachylili potrzebującym... niestety nie za swoje pieniądze.

Some rights reserved by @boetter

Czy więc popieranie liberalnych gospodarczo postulatów oznacza bezwarunkowo bycie samolubnym, egoistycznym łajdakiem? Nie sądzę. Wszakże negowanie państwa jako (nieudolnego swoją drogą) opiekuna nie oznacza negowania samej idei pomocy bliźniemu. Wręcz przeciwnie. Historia dobitnie pokazuje, że państwowa pomoc dla najuboższych zwyczajnie się nie sprawdza, osobom zagubionym życiowo daje się zamiast wędki rybę (w postaci zasiłków, zapomóg etc.), co powoduje tylko pogłębienie ich sytuacji. Na realną pomoc mogą liczyć tylko od prywatnych fundacji i organizacji pozarządowych, które w systemie własności prywatnej z pewnością zastąpiłyby nieudolnie działające instytucje państwowe marnotrawiące większość przeznaczonych dla nich środków.

Ponadto najgorszą cechą pomocy państwowej jest rzecz jasna przymusowość, która odbiera po pierwsze możliwość wyboru do kogo owa pomoc trafi, a po drugie satysfakcję z robienia dobrych uczynków. Kolejną kwestią, która dyskwalifikuje państwo jako organizację charytatywną jest to, że taka działalność jest zwyczajnie demoralizująca, powodująca największą znieczulicę. Trudno się dziwić, jeżeli państwo zajmuje się wszystkimi biednymi, niepełnosprawnymi, niedołężnymi, to po co my mamy pomóc konkretnemu bliźniemu, który akurat stanął nam na drodze?

Takie tam wywody o walce z kibolami

2011-05-04T23:06:00.000+02:00

Nasz premier to urodzony fighter! Ledwo co rozprawił się z twardymi dopalaczami i twardym hazardem, a już zabiera się za kolejną walkę, tym razem z twardym kibicowaniem. Otóż będzie decydować kto wejdzie na stadion, a kto nie, a także który stadion ma być zamknięty.

Rzecz jasna to raczej kolejna kampania, która ma pokazać jak wiele rząd robi w każdej kwestii i jak rozwiązuje problemy wszystkich obywateli. Przerażające jest to, że najwidoczniej podobne deklaracje (i co gorsza - działania) są jak najbardziej oczekiwane przez społeczeństwo. Twierdzenie, iż państwo (ba! wręcz władze centralne!) powinno zajmować się tym wszystkim, jest przyjmowane jako całkiem naturalne. Tymczasem, powtarzając za klasykiem: Rząd nie jest rozwiązaniem problemu, rząd jest problemem. Nie ma żadnego powodu, aby z rozrób na meczach robić problem państwowy. A odgórne, centralne działania z pewnością nie przyniosą w tej kwestii żadnych zmian, jeżeli do tej pory problemy z utrzymaniem porządku były w mniejszej skali.

Ślub Stulecia (?), czyli nudny XXI wiek

2011-04-29T19:35:00.000+02:00

Wiem, że pisanie o dzisiejszym osławionym Royal Wedding jest wyjątkowo tendencyjne, jednak nie potrafię się oprzeć pokusie. Może to przez ilość materiałów w TV i tweetów o ślubie brytyjskiego księcia i jego wybranki? W każdym razie daruję sobie komentowanie przebiegu uroczystości i innych takich, bo zwyczajnie jej nie oglądałem. Zresztą jak chyba większość osób. W końcu nawet nie zwróciłbym uwagi na to wydarzenie, gdyby nie cała kampania medialna.

Z całego tego zamieszania najbardziej bawiło mnie określenie "Ślub Stulecia", które pojawiało się wielokrotnie. Otóż wpisuje się ono w serię haseł typu "Zima Stulecia", "Walka Stulecia" itp. i podobnie jak w przypadku tych pozostałych - jest mocno przesadzone. Wszakże książę William to raczej współczesny celebryta niż monarcha posiadający jakąś realną władzę (chyba, że do objęcia przez niego władzy coś się zmieni). Zresztą zwróćmy uwagę na to, że to stulecie dopiero się zaczyna, toteż gdyby wszystkie wydarzenia stulecia miały miejsce w pierwszej dekadzie, to pozostałe byłyby strasznie nudne.

Franziskaner Naturtrüb

2011-04-04T00:38:00.000+02:00

(kolejna recenzja, która pojawiła się na łamach NGS B.e.s.t.)

Tym razem w moje ręce trafiło piwo pszeniczne, pochodzące ze stolicy landu, w którym narodził się wyśmienity styl Hefe-Weizen.

Butelka Franziskanera jest ładna, smukła. Na etykiecie, kontretykiecie i krawatce dominuje kolor złoty. Charakterystycznym motywem jest wizerunek mnicha (jak łatwo się domyślić - franciszkanina), który znajduje się zarówno z przodu butelki, jak i na kapslu.

Po przelaniu do szklanki powstała potężna piana, niestety utrzymała się ona dość krótko – po 5 minutach został tylko cienki kożuszek i nieco większa obrączka oblepiająca ścianki naczynia. Oprócz niej, oko cieszyła także sama barwa napoju, przepiękna, wręcz wzorcowa. Piwo jest oczywiście mętne i gęste. Pomimo usilnych starań nie byłem w stanie wychwycić żadnego z zapachów, które według producenta powinny być wyraźnie wyczuwalne, czyli cytrusowych i bananowych. Znacznie lepiej było za to, gdy wziąłem pierwszy łyk. Od razu poczułem charakterystyczny, lekko kwaskowaty, orzeźwiający smak, nuty goździkowe, a nawet waniliowe. Zabrakło mi jednak tak istotnego smaku bananów oraz wyrazistości, której miałem okazję doświadczyć przy próbowaniu innych pszeniczniaków. Piwo jest średnio nasycone, co powoduje, że przy każdym łyku można odczuć przyjemnie pękające na języku bąbelki. Z uwagi na ten świeży, orzeźwiający smak, zdecydowanie polecam tego weizena na upały.

Egzemplarz, który testowałem, pochodził zza naszej zachodniej granicy, jednak z tego co wiem Franziskaner jest dostępny także w polskich sklepach, zwłaszcza tych specjalistycznych. Jego cena waha się w granicach 4,70-5,70 zł, czyli jak na tej klasy piwo – w normie.

Bawarski Hefe-Weizen jest całkiem ciekawym przedstawicielem swojego gatunku. Pomimo mankamentów, takich jak nietrwała piana i słaby aromat, moim zdaniem zasłużył na ocenę 4,0. Zastrzegam jednak, że jestem fanem pszeniczniaków, a nie każdemu ten styl musi pasować.

W USA płonie Koran, a w Pakistanie kościoły...

2011-04-02T01:05:00.000+02:00

Jak donosi portal Fronda.pl:

Kontrowersyjny pastor Terry Jones spowodował kryzys dyplomatyczny po tym jak w zeszłym roku ogłosił, że zamierza spalić Koran w rocznicę zamachów 11 września. Teraz pastor wytoczył proces Koranowi i spalił go w kościele.

Pastor [...] zorganizował kilka tygodni temu imitację procesu sądowego, w którym Koran został uznany winnym wielu przestępstw i został skazany na „śmierć” w płomieniach. Egzekucji dokonano w małym kościele w Gainesville na Florydzie.

Spalenie świętej księgi islamu rozwścieczyło muzułmanów w Pakistanie, którzy postanowili się zemścić, atakując... tamtejszych chrześcijan, ale zupełnie niezwiązanych z Amerykaninem, bo wiernych Kościoła Rzymskokatolickiego. Wprawdzie sytuacja chrześcijan w tym kraju w ostatnim czasie i tak nie była zbyt różowa, jednak raczej też niezbyt im owe show protestanckiego duchownego pomogło. Niestety można tutaj wysnuć wniosek, że w pewnym sensie winę ponoszą tutaj środki masowego przekazu. Wszakże, gdyby nie one, raczej wątpliwe by było, że ktokolwiek na Bliskim Wschodzie wiedziałby o istnieniu Terry'ego Jonesa, a co dopiero wiedziałby co robi on z Koranem.

Nie tędy droga.

Co to znaczy Nowoczesna Polska? I czy gospodarka jest najważniejsza?

2011-03-14T22:05:00.220+01:00

Dużo czasu minęło od mojego ostatniego wpisu, ale wreszcie nadszedł czas na 150. wpis na Zbychowcowie!

[uwaga! wpis zawiera treści sarkastyczne i ironiczne! pozdro dla kumatych!]

Tym razem postanowiłem wziąć pod lupę program stowarzyszenia, czy też partii (bo ponoć jest jednym i drugim) Ruch Poparcia Palikota. Swego czasu w temacie Polityka na forum RRR pozwoliłem sobie odpowiedzieć na entuzjastyczne propagowanie programu RPP przez jedną z członkiń tegoż ruchu (akcentując, że ta partia planuje zalegalizować marihuanę) w następujący sposób:

Palikot to taka wydmuszka ideologiczna, że wierzenie w jego "programy" uważam za kompletną bzdurę, a program nawet jak na lewacką partię to stek kompletnych bzdur

Przyznam, że moja odpowiedź była raczej impulsywna i być może była niezbyt przemyślana. Nic dziwnego, że nie musiałem długo czekać na reakcję:

Czytałeś jego program ,że nazywasz to partią lewacką?? Bardzo ciekawe. Wolę wierzyc w bzdury niż życ w takiej rzeczywistości w jakiej żyje. [pogrubienie moje] Poza tym kompletnie nie masz pojecia jak wyglada schemat RPP skoro mówisz o samym Palikocie. On nawet nie jest członkiem ani dyrektorem jest twarzą a program czlonkowie pisza i tworzą sami.

Cóż, po takiej odpowiedzi nie pozostało mi nic innego jak zaprzędz swoją wolę i przeczytać ten cudowny i rewelacyjny program. Dla tych, którzy nie mają na to czasu lub ochoty streszczę tutaj. Program ma 32 strony, ale swobodnie zmieściłby się i na dwudziestu, z uwagi na liczne puste strony i szerokie marginesy. No ale nie bądźmy złośliwi.

Faktycznie, sam Janusz Palikot nie jest w kierownictwie RPP, w programie pojawia się co najwyżej jako przykładowy bohater, ale osobiście wątpię, że nie ma on żadnego wpływu na to, co dzieje się, było nie było, pod jego patronatem.

Już sam tytuł programu - Nowoczesna Polska - może dać jakieś pojęcie o tym, czego można się spodziewać po jego treści, czyli powszechnej obecności "ducha nowoczesyzmu". Autorzy tekstu nie ukrywają, że chcą zdecydowanych zmian:

Powstaliśmy, aby dokonać nowoczesnej zmiany, a gdy ona nastąpi, to się rozejdziemy. Rozdzielamy funkcje administracyjne i polityczne w naszym ruchu, a także funkcje stowarzyszenia i partii.

Pierwszą kwestią jest więc, jak łatwo się domyślić - kwestia rozdzielenia Kościoła i państwa. Rzecz jasna w iście zapaterowskim stylu. RPP podnosi więc postulaty zerwania konkordatu, likwidacji komisji majątkowej (innymi słowy są przeciwni zwracaniu zrabowanych przez czerwonych bandytów majątków do rąk ich prawowitych właścicieli), likwidacji lekcji religii w szkołach, zabronienia finansowania z państwowej kiesy remontów świątyń itd. Z lektury pierwszego rozdziału programu człowiek, który urodził się wczoraj i kompletnie nie zna realiów życia codziennego, mógłby wywnioskować, że w Polsce premier nie może nawet pierdnąć bez zgody biskupa.

Boli też stoważyszenie (lub partię) obecność duchownych na uroczystościach państwowych:

Pokazywanie się osób duchownych w strojach o symbolice religijnej w czasie ważnych uroczystości państwowych to zacieranie różnicy między państwem a Kościołem. To rodzaj presji, która nie powinna mieć miejsca. Takie postępowanie prowadzi do kuriozalnych sytuacji, gdy nawet zwykłe otwarcie szkolnego boiska sportowego odbywa się w formie poświęcenia.

Dlatego też ma na to bardzo prostą receptę na tę jakże istotną kwestię - Zakaz udziału osób duchownych w uroczystościach świeckich. Jakie to proste!
Ciekawa jest też propozycja RPP w sprawie lekcji religii:

Uznajemy, że w ciągu dwóch lat Kościół powinien ponownie przygotować sale katechetyczne na powrót lekcji religii, ale już od razu należy wstrzymać płatności na rzecz nauczycieli religii. Jest to wyłącznie kwestia rozporządzenia ministra edukacji narodowej.

Innymi słowy, wg programu RPP przez dwa lata katecheci powinni pracować za darmo. Potwierdza to dodatkowo argument teologiczny (!):

Nauka religii za pieniądze to wstyd i hańba dla Kościoła. To całkowity upadek etosu nauczania Chrystusa.

To o tyle ciekawe, że w przeważającej większości programu RPP ma gdzieś wszelkie etosy i inne takie, a (jak przystało na partię demokratyczną) odwołuje się do tzw. woli większości (na dodatek raczej bezpodstawnie) albo do kardynalnego argumentu: "wszędzie tak jest to i u nas musi" (wszędzie czyli tam, gdzie jest akurat tak, jak powinno być wg RPP), jak na przykład na początku rozdziału pt. Sprawy Światopoglądowe:

Większość obywateli w Polsce nie zgadza się na to, aby kompromisy światopoglądowe zawarte w latach dziewięćdziesiątych wciąż obowiązywały. Wejście do Unii Europejskiej, praca 3 mln Polaków na Zachodzie, setki tysięcy studentów poza granicami naszego kraju, przemiany demograficzne, a także skandaliczna rola Kościoła w czasie tragedii smoleńskiej (?!) i późniejszej kampanii prezydenckiej spowodowały gwałtowne przemiany światopoglądowe.

Przemiany te wg autorów programu są uzasadnieniem do realizacji następujących postulatów:

Legalizacja związków partnerskich bez prawa do adopcji

To tak typowy lewicowy postulat, wynikający z przeświadczenia, iż wszystko co dotyczy więcej niż jednej osoby musi być zarejestrowane w urzędzie, że nawet nie trzeba tego za bardzo komentować. Jedynym ewenementem jest ten brak prawa do adopcji (technika małych kroków jak mniemam).

Legalizacja miękkich narkotyków

O dziwo, ten postulat akurat ma sens, chociaż nie mam pojęcia co może mieć wspólnego z jakimiś przemianami światopoglądowymi, bo byłoby to zwyczajne zniesienie takiej bzdury, jaką jest karanie za posiadanie substancji lub przedmiotów zakazanych. RPP jednak nie chodzi o wolność osobistą obywateli, ale "otoczenie tej grupy [użytkowników miękkich narkotyków] szczególną opieką". Czyżby oznaczało to powstanie nowych Izb Wytrzeźwień dla marihuanistów??

Liberalizacja ustawy aborcyjnej

Czyli w skrócie: "i tak morduje się w Polsce dzieci, ale w podziemiu aborcyjnym. Trzeba więc pozwolić na dokonywanie tego legalnie, a wyrodnym matkom zapewnić jak najlepszą opiekę". Świetnie ujął to Janusz Palikot porównując na niedzielnym spotkaniu w Tarnowie aborcję do produkcji bimbru i kiełbasy:

Finansowanie z budżetu liberalnej ustawy o in vitro (?!!)

Tak, mi też łączenie słów "liberalna" i "finansowana z budżetu" zupełnie nie pasują. Rzecz jasna technika ta uznawana jest tutaj jako jedyny lek na bezpłodność.

Takie same pensje kobiet i mężczyzn

Kolejny klasyczny postulat. Rzecz jasna równości ma pilnować odpowiedni urząd równościowy, co spowoduje, jak łatwo się domyślić, znaczny spadek wysokości pensji zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Ale przynajmniej będzie równo.

Dostęp do środków antykoncepcyjnych za darmo
Dostęp za darmo do internetu

Dwa ostatnie postulaty w "sprawach światopoglądowych" to już populizm w czystej formie. Żal mi ludzi, którzy wierzą w takie bzdury jak "darmowość", zwłaszcza w wykonaniu państwa.

Some rights reserved by troismarteaux

Po tym rozdziale, który w większości postuluje powstawanie nowych urzędów i instytucji, które zajmą się kontrolowaniem kolejnych dziedzin życia, dość zaskakujący jest następny, poświęcony walce z biurokracją! Ten rozdział jest akurat w miarę sensowny, chociaż ma na celu nie tyle ograniczenie ilości urzędników, co zmianę ich kompetencji na bardziej służalcze wobec obywateli, głównie poprzez wykorzystanie rozwiązań ustawy Wilczka. Zmiany takie są oczywiście koniecznie, ale moim zdaniem niewystarczające, zwłaszcza przy jednoczesnych pomysłach wprowadzania nowych urzędów od "nowoczesności". Niemniej, doceniam nawet taki głos rozsądku w tym programie.

Some rights reserved by LadyDragonflyCC - Michigan Weather,,,,,,WOW!

Kolejny rozdział poświęcono tzw. Naprawie polskiej polityki, przez co Stowarzyszenie rozumie zlikwidowanie senatu, zmniejszenie liczby posłów, wprowadzenie systemu mieszanego w ordynacji wyborczej (50% z metody większościowej i 50% z okręgów jednomandatowych) i ogólną demokratyzację życia publicznego (w tym kadencyjność prezesów partii). Zabiegi takie miałyby dopuścić do władzy posłów bezpartyjnych i wprowadzenie młodych pokoleń w miejsce starych. Ma to niby jakiś sens, chociaż moim zdaniem to raczej złudne twierdzenie, że poziom naszej klasy politycznej to wynik tylko tego,ty że brak "świeżego narybku". To raczej kwestia ekosystemu, który przyciąga idiotów, cwaniaczków i złodziei, którzy czują się tam jak ryby w wodzie (czego dość wyrazistym przykładem jest lider, czy też może patron Ruchu).
Przedostatni rozdział programu poświęcony jest gospodarce. Trochę to dziwne, że na 32 stronach tekstu pod tytułem "Gospodarka jest najważniejsza" pojawia się o niej dość krótka, bo tylko 3-stronicowa wzmianka i to na samym końcu. W dodatku znowu z jednej strony pojawiają się w miarę sensowne pomysły ograniczenia deficytu budżetowego i obniżenia podatków, zaś z drugiej wizja stworzenia Ministerstwa Przedsiębiorczości (w miejsce Ministerstwa Gospodarki, tak jakby przedsiębiorstwom wystarczająco nie przeszkadzały już istniejące ministerstwa), obniżenie wydatków na wojsko (bo jak wiadomo polski lotnik poleci i na drzwiach od stodoły) i inne niezbyt przemyślane pomysły.
Kwestię wojska podniesiono także w ostatnim rozdziale, proponując przeniesienie wydatków z armii na... kulturę:

Polska – po doświadczeniach drugiej wojny światowej, ale też całej naszej historii – powinna wyzbyć się w polityce zagranicznej jakichkolwiek elementów militarnych. [...] Tym, co chroniło Polskę jako wspólnotę, była i będzie kultura. Kulturze jednak nie można stawiać takich zadań. Ona sama je realizuje wówczas, kiedy jest prawdziwie wolna.

Piękny pacyfistyczny manifest, problem w tym, że kultura, która ponoć nas zawsze chroniła nigdy nie była finansowana z budżetu... ba! Najlepiej się miała, gdy wręcz władze państwowe ją tępiły.

Podsumowując, może nie można RPP nazwać organizacją lewacką. Zdarzają się w programie tego ugrupowania sensowne postulaty, niestety giną one w gąszczu zupełnie idiotycznych lub niebezpiecznych pomysłów. Niektóre punkty są wręcz jawnie sprzeczne z innymi, bo jak można jednocześnie ograniczać biurokrację, zmniejszać deficyt etc. i wprowadzać regulacje rodem z "państwa opiekuńczego"? Ponadto postać "patrona" i sposób uprawiania przez niego polityki raczej nie powinien zachęcić nikogo rozsądnego do poparcia tej opcji.

Lwowskie Porter - Лвiвске Портер

2011-02-07T13:36:00.001+01:00

(Tekst ukaże się w lutowym wydaniu NGS B.e.s.t.)

Lwowskie Porter

Лвiвске Портер

Styczeń – szaro, mokro, dni krótkie, aura nie zachęca do spędzania czasu wolnego na dworze (tym bardziej jak nie ma śniegu) – sezon idealny na ciemne piwo z gęstą pianą. Z myślą o czymś takim udałem się do pewnego sklepu i kupiłem tam Lwowskiego (czy jak kto woli – Lwiwskiego) Portera.

Zacznijmy może od wyglądu zewnętrznego. Piwo sprzedawane jest w brązowych butelkach z etykietą, kontretykietą i krawatką w kolorze czarnym, ze złotymi ramkami. Napisy są złote i białe. Bardzo ładne i eleganckie opakowanie, którego wygląd psuje niestety biała naklejka importera przyklejona z boku (jest ona jednak przydatna, gdyż wszystkie informacje na butelce są w języku ukraińskim). Butelkę wieńczy zielony kapsel z logo browaru.

Po przelaniu do szklanki powstała bardzo ładna czapa beżowej piany, zróżnicowana pod względem wielkości pęcherzyków. Niestety, mimo że wydaje się być dość gęsta i trwała, szybko opada, jednak pozostałe resztki pięknie oblepiają szklankę. Piwo ma bardzo ciekawą barwę, brązowo-wiśniową (ten drugi kolor ujawnia się, gdy patrzy się pod światło).

Jakichś szczególnych wrażeń zapachowych nie wychwyciłem, toteż przechodzę od razu do wrażeń smakowych. Lwowski Porter zawiera 20% (!) ekstraktu, już przy pierwszym łyku czuć mocny, słodowy smak (jak na porter przystało, do produkcji użyto trzech słodów: jasnego, karmelowego i palonego), ale nie tak słodki jak w porterach polskich. Później przebijają się gorzkie nutki chmielowe, co dopełnia efektu. Wyczuwalne są też minimalnie akcenty alkoholowe (nic dziwnego, skoro zawartość alkoholu wynosi 8%). Ogólnie rzecz biorąc, jest to wyśmienity przedstawiciel swojego gatunku, wręcz wzorcowy. Co ciekawe – jest to „koncerniak”, gdyż właścicielem browaru jest Grupa Carlsberg!

Na koniec jednak do tej beczki miodu dodam łyżkę dziegciu, chociaż w zasadzie jest to nieco inna beczka, bo polityczno-historyczna. W 2009 roku miał bowiem miejsce nieprzyjemny incydent. Browar lwowski sponsorował kontrowersyjny program gloryfikujący czyny kozaka Maksyma Żeleźniaka, jednego z przywódców rzezi na Humaniu, podczas której wymordowano 20 tys. Polaków i Żydów. Reakcją na to był bojkot przeprowadzony przez polskie środowiska kresowe, co doprowadziło w lutym 2010 do złożenia przeprosin przez browar. Miejmy nadzieję, że podobne „wybryki” się już nie powtórzą i będzie można cieszyć się smakiem lwowskiego porteru bez niesmaku spowodowanego nacjonalistycznymi zagrywkami firmy, w końcu jak mówi stare, bo jeszcze przedwojenne, hasło: „Sto lat żyje kto lwowskie piwo pije”.

O niemoralności unikania podatków

2011-02-02T16:40:00.000+01:00

Some rights reserved by ianmyles

Ostatnio miałem okazję przeczytać pewien artykuł, w którym opisywano, jaki to skandal, że Ingvar Kamprad - założyciel i właściciel IKEI - unikał nadmiernego opodatkowania poprzez wykorzystywanie luk prawnych (czyli całkiem legalnie). Jak można przeczytać w artykule Jędrzeja Bieleckiego:

Firma pokazywała się jako uczciwa i kierująca się wartościami. Rzeczywistość jest jednak zupełnie inna. Pod maską skrywa się bowiem potwór. Szwedzki koncern meblowy wykorzystuje tajemniczą fundację, dzięki której unika płacenia podatków.

Z uwagi na to, że nie chcę być posądzany o powielanie wpisu pana Roberta Gwiazdowskiego, przytoczę jeszcze jeden przykład potwora, który oszukuje, ba! okrada państwa, w których działa, ale unika opodatkowania. Mowa tu o poczciwym gigancie internetowym Google. Jak dowiedziałem się z pewnego tekstu:

Skomplikowana struktura, wykorzystywana przez Google do uchronienia swoich pieniędzy przed podatkami, wzbudziłaby podziw księgowych sycylijskiej mafii. Podczas gdy większość amerykańskich korporacji płaci ze swoich zamorskich dochodów podatki między 4,5 a 25,8%, Google udało się ujść z podatkiem na poziomie 2,4%, dzięki czemu od 2007 roku zaoszczędziło 3,1 mld dolarów, a w samym 2009 roku podbiło swoje dochody o 26%.

(...)

Podobny system transferu zysków (przez Irlandię na Bermudy) stosuje też Microsoft – a z kolei Facebook przygotowuje się do uruchomienia jego wariantu, w którym pieniądze docelowo znajdą się na Kajmanach.

No cóż, wypada tylko pogratulować gospodarności i pomysłowości tym firmom. No ale zaraz, chwileczkę! Przecież to nieetyczne, to niemal zbrodnia! Z tekstu można się dowiedzieć, że:

W sytuacji, gdy inne, mniejsze firmy płacą podatki i napędzają gospodarkę swoich krajów, ponadnarodowym korporacjom na sucho uchodzi kradzież w biały dzień. Zdaniem Kimberly A. Clausing, profesor ekonomii z Reed College, manipulacje finansowe tego typu rocznie kosztują same Stany Zjednoczone 60 mld dolarów. Ile tracą inne kraje – tego nie wiadomo.

Ciekawe w jaki sposób płacenie podatków napędza gospodarkę. Zawsze myślałem, że jedyne co napędzają podatki to państwo. Gospodarka na takiej "kradzieży" wychodzi jak najlepiej. Gospodarka - czyli producenci i konsumenci. Ci pierwsi, redukując sztuczne, nierynkowe koszta, mogą obniżać ceny swoich usług oraz zatrudniać nowych pracowników. Trzeba być ekonomicznym idiotą, aby sądzić, żeby sądzić, że te pieniądze są "przeżerane" przez właścicieli. Tak by było, gdyby te pieniądze trafiły do budżetów państw. Nadmierne zadłużenie USA, Irlandii czy innych państw nie jest spowodowane bynajmniej unikaniem opodatkowania przez firmy w nich funkcjonujące. Niepłacenie 60% haraczu w Szwecji na instytucje, które odbierają dzieci rodzicom i strzegą "poprawności politycznej" uważam wręcz za bohaterstwo! Co więcej, państwa (a właściwie rządy) same są sobie winne, że takie sumy pieniędzy prześlizgują się im między palcami. W końcu to one stworzyły na tyle skomplikowane i zawierające mnóstwo dziur przepisy, że same nie potrafią ich egzekwować.

Niemoralność takich działań polega podobno również na tym, że mniejsze spółki nie mogą skorzystać z tego typu rozwiązań. Otóż mogą, tylko albo je nie stać, albo też nie mają aż takich korzyści skali. Przypomnę tylko, że zarówno IKEA, Google, czy nawet Microsoft nie narodziły się jako duże, międzynarodowe firmy. Do swojej pozycji doszły poprzez dążenie do tworzenia produktów, które zadowolą ich klientów. Co więcej, pozycję tę mogą stracić, jeżeli przestaną spełniać te funkcje.

Zbychowiec365 rusza pełną parą

2011-01-31T15:33:00.001+01:00

Ta notka będzie krótka, może wyskrobię dzisiaj coś dłuższego, ale ta ma tylko zareklamować moje nowe przedsięwzięcie Zbychowiec365. Zapraszam do zaglądania!!!!
Zbychowiec365: Początek, dzień pierwszy/The Begining, day 1: "Witam! W końcu zdecydowałem się ruszyć z własnym Projektem 365. Będę się starał codziennie wrzucać tutaj nowe zdjęcie z każdego dnia przez n..."

Kolejny żenujący program telewizyjny

2011-01-24T18:17:00.000+01:00

Some rights reserved by .reid.

Będąc w miniony weekend u moich dziadków miałem okazję zobaczyć co się dzieje w świecie, którego nie ma, a którym wszyscy (ponoć) żyją, czyli w telewizji. Doprawdy, nie mogłem się spodziewać, jaki poziom żenady może być osiągalny.

A wszystko za sprawą nowego programu Telewizji Polsat 7420 Milion od Zaraz. Nie żebym specjalnie się zadręczał tego typu głupotami, miałem swoje zajęcia, ale mimochodem wyłapywałem treści wypływające z odbiornika. Sam tytuł oczywiście sugeruje z góry, że chodzi o jak największe wyłudzenie pieniędzy od naiwnych ludzi, rzecz jasna w bardzo popularny sposób, czyli przez SMS-y. Program prowadzi oczywiście Krzysztof Ibisz, ale jakiś taki już dojrzewający, bo z lekkim zarostem na twarzy. Wczorajszy program był zdaje się czwartym w serii, bo premiera miała miejsce 2.01.11 r. Na początku programu do domów "niczego nie spodziewających się pięciu rodzin" wkroczyły ekipy telewizyjne w kombinezonach różnych kolorów. A czemu wkroczyły? Bo owi szczęśliwcy wylosowali udział w konkursie SMS-owym (ponoć żeby do samego losowania dojść trzeba wysłać 7 SMS-ów po 5 zł każdy!). Jakie jest ich zadanie? Muszą popisać się swoją wiedzą? Umiejętnościami? Talentem? Ależ skądże! Muszą przekonać telewidzów, aby wysłali na nich SMS, mówiąc na co przeznaczą wygraną, jakie to proste! Mamy więc rozwodnika, który od 18 lat mieszka z byłą żoną, który chce kupić własne mieszkanie, małżeństwo, które chce pojechać po 30 latach w podróż poślubną (ale oczywiście TYLKO W POLSKĘ :D), jakieś chore dzieci etc. Ogólnie rzecz biorąc straszne żerowanie na ludzkim współczuciu, naiwności i głupocie. Na koniec programu okazuje się, że miliona rodzina z największą ilością głosów nie dostanie, bo do tego potrzeba 74,20% wszystkich głosów telewidzów, za to otrzyma 333.333,34 zł!
Obejrzenie tego cyrku utwierdza mnie tylko w przekonaniu, że telewizja to strata czasu i cieszę się, że nie mam telewizora. Raz na miesiąc takich wrażeń wystarczy!

Społeczności internetowe w obronie zwierząt

2011-01-20T01:15:00.001+01:00

Some rights reserved by jpctalbot

Ostatnio popularne na Facebooku stały się różnego rodzaju fikcyjne wydarzenia, które w gruncie rzeczy są sposobem na dotarcie do jak największej ilości podpisów pod petycją w sprawach przemocy wobec zwierząt. Petycja w sprawie zabicia psa husky wywołała nawet odzew w mediach głównego nurtu. Można podejrzewać, że przyczyniło się to do wyroku bezwzględnego pozbawienia wolności wymierzonego oprawcom zwierzęcia, chociaż nie w takim wymiarze jakiego chcieli prokurator i autorzy petycji (patrz tutaj). Zastanawia mnie jaki jest sens pisania takich petycji. Sądy powinny się opierać na obowiązujących przepisach, a nie na woli "ludu" wyrażonej jakąś petycją. No, ale ta petycja przynajmniej była skierowana do prokuratora, a więc osoby w jakiś sposób związanej ze sprawą. Ostatnio pojawiła się jednak nowa inicjatywa, która odwołuje się do... no właśnie, sami przeczytajcie:

PROSZE WEJSC NA LINKA I PODPISYWAC SIE POD PETYCJA.PL
NR PETYCJI 6370
http://www.petycje.pl/petycjePodglad.php?petycjeid=6370

Kancelaria Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej
ul. Wiejska 10
00-902 Warszawa
(22) 695-29-00
listy@prezydent.pl

Szanowny Pan Prezydent RP
Bronisław Komorowski

Zwracam się do Pana Prezydenta z prośbą o zainteresowanie się sprawą bulwersującego zabicia psa na torach kolejowych (Biała Podlaska) przez jego opiekuna.
Film ukazujący wstrząsającą i niehumanitarną postawę wobec zwierzęcia obiegł już całą Polskę.
Wyjaśnienia, że mężczyzna nie trzymał psa na smyczy i był to tylko wypadek, są kpina z polskiego prawa o ochronie zwierząt.
Jak widać na filmie mężczyzna wiedział dokładnie co robi, chodził po torach wraz z wiernym, nie przeczuwającym zagrożenia zwierzęciem. Widząc nadjeżdżający pociąg stanął z psem na torach i w ostatniej chwili odskoczył pozostawiając ślepo mu posłuszne, ufne zwierzę, które natychmiast zostało rozjechane przez pociąg.

Mężczyzna ten powinien ponieść dotkliwą, adekwatną do popełnionego czynu karę.
Nie ukaranie sprawcy pokaże, że bestialstwo i sadyzm w naszym kraju w stosunku do zwierząt są poza prawną kontrolą.
Z przykrością obserwuję, że ochrona praw zwierząt w naszym kraju w ostatnich latach nie przynosi pożądanych efektów. Sędziowie w wielu przypadkach traktują oprawców w sposób bardzo łagodny, a wymierzona kara jest najczęściej bardzo niska. Nie odstrasza to sprawców od popełniania następnych przestępstw przeciw bezbronnym zwierzętom.

Jeszcze raz w imieniu ludzi, którym los zwierząt leży na sercu zwracam się do Pana Prezydenta z prośbą o zajęcie stanowiska w tej sprawie, oraz o przyjrzenie się problemowi niskich wyroków w sprawach znęcania się lub zabijania zwierząt w Polsce.

Z poważaniem

Filip Barche
Inspektor ds. zwierząt
od ponad 20 lat
oddany pomocy
zwierzętom.

Już pominę fakt, że autor najzwyczajniej w świecie uważa chyba proces sądowy za zbędny, bo przecież wie lepiej jak było naprawdę. Kierowanie tego typu petycji do Kancelarii Prezydenta to dowód na skrajną nieznajomość zasady trójpodziału władzy, która obowiązuje w Polsce. No chyba, że chce tym pismem wywołać jakieś zmiany w prawie dot. ochrony zwierząt. Niestety z tego tekstu to nie wynika.

Postanowiłem więc, że nie będę się podpisywał pod tego typu petycjami. To zwykła strata czasu.

Jak żegnałem rok 2010

2011-01-08T02:50:00.001+01:00

Nowy Rok mamy już od tygodnia, wypada więc przypomnieć w jaki sposób go przywitałem. Tym razem postanowiłem nie spędzać go upijając się na umór ani grając w FIFĘ czy RPG (nie żebym to uważał za jakiś niegodny sposób albo samą noc sylwestrową za jakąś szczególną). Spędziłem go w stolicy na imprezie Roots Revival i Fatty Fatty "New Years Eve Special".

Zaczęła się moja podróż tutaj, na dworcu w Ełku. Pociąg TLK "Tour de Pologne" (relacji Gdynia-Katowice) lekko się spóźnił, co jednak sprzyjało temu, że spotkałem koleżankę jeszcze z czasów szkoły muzycznej i można było wymienić kilka zdań. Niestety do samej Warszawy Centralnej opóźnienie wzrosło już do jakiejś godziny, przez co osoby, na które miałem czekać na dworcu same czekały na mnie (też mi to nie przeszkadza).

Po wyjściu z budynku dworca ujrzeliśmy oświetlony na zielono Pałac Kultury i Nauki (bez imienia już). Prawdopodobnie oświetlenie miało imitować wrażenie, że ów budynek jest wielką choinką. Następnie należało czym prędzej udać się na przystanek ZTM i złapania tramwaju w stronę Woli, gdzie też znajduje się klub KARMAgedon (dawna Dobra Karma). Dzięki ręcznie naszkicowanej mapie dotarliśmy tam bez najmniejszych komplikacji (ok. godziny 20:00). Jak się okazało już na wstępie, w zasadzie na tym samym terenie odbywała się jeszcze druga impreza, na którą omyłkowo mało co nie wstąpiliśmy.

W końcu jednak trafiliśmy na tę jedynie właściwą, od samego wejścia czuć było głęboki bas uderzający z głośników niebagatelnych gabarytów.

Cała impreza w zasadzie odbywała się w swego rodzaju namiocie (czy szałasie), który w momencie naszego przybycia dopiero na dobre się rozgrzewał za pomocą kominka na drewno i piecyków gazowych. Można z czystym sumieniem powiedzieć, że od samego początku był ogień!

Z początku osób bawiących się przy głęboko korzennych brzmieniach płynących z głośników sound systemu było niewiele, w dodatku zdecydowaną większość stanowili moi znajomi z Forum RRR. Później imprezowiczów trochę przybyło, aczkolwiek szczególnego tłoku nie było.

Jak wspomniałem - selekcja opierała się przede wszystkim na starych rootsowych numerach, pojawiały się też inne kawałki, jednakże zawsze z kategorii tych starszych, bujających, dubowych. Trudno mi przypomnieć sobie konkretne kawałki, gdyż tak potężna dawka reggae najwyższej jakości po prostu mnie przygniotła. Gdy już wracałem do Ełku wciąż pobrzmiewały mi w głowie echa tych dźwięków.

Zdecydowanie najpopularniejszym piwem (bo najlepszym) imprezy było piwo Perła, pite zarówno przez publiczność, jak i soundsystemowców. Co ciekawe, jadąc do Warszawy czytałem opowiadania Andrzeja Pilipiuka o Jakubie Wędrowyczu (trzeba nadrabiać zaległości czytelnicze), w których ta marka pojawia się bardzo często (w końcu akcja większości z nich dzieje się na Lubelszczyźnie). Perła Chmielowa, jak i Eksportowa, była do nabycia w barze po 6 zł od butelki, a więc w dość przystępnej cenie. Wyjątkowo przyjemna towarzyszka sylwestrowej nocy. Można wprawdzie narzekać, że skoro impreza odbywa się w sercu Mazowsza to przydałoby się też jakieś piwo regionalne z Konstancina czy choćby Ciechanowa, ale i tak to o niebo lepszy wybór niż między Tyskim a Lechem.

O północy oczywiście nie odbyło się bez tradycyjnych życzeń noworocznych i szampana. Zabawa trwała jeszcze do rana, w międzyczasie poczułem lekkie zmęczenie i zdrzemnąłem się na kanapie przy kominku.

Przed świtem zebrałem się i ruszyłem piechotą na Dworzec Centralny. Pałac Kultury jako punkt orientacyjny był bardzo przydatny, chociaż często nikł wśród wieżowców. Udało mi się osiągnąć cel całkiem szybko. W przypływie regionalnego patriotyzmu (nie wiedzieć czemu pojawiającemu się zawsze przy powrotach z imprez) przy jednej z ulic wydeptałem w świeżym śniegu napis EŁK.

Następne kilka godzin spędziłem na dworcu czekając na powrotny "Tour de Pologne". Nie było to zbyt miłe doświadczenie, gdyż było tam strasznie zimno, w dodatku umierałem z nudów i głodu. W końcu jednak przyjechał mój TLK, który dostarczył mnie bezpiecznie i na czas do domu.

Bardzo pozytywny początek roku! Wszystkim polecam podobne sylwestrowe (i nie tylko) eventy.

Wolność i Odpowiedzialność (piosenka)

2011-01-01T22:51:00.000+01:00

Jeszcze w starym roku nagrałem z grupą S.O.S. kawałek "Wolność i Odpowiedzialność". Autorem riddimu jest Herbik. Całość zmontował Sebuhh. Życzę miłego odbioru :)

Znajdź więcej wykonawców takich jak Sebuhh w Myspace Muzyka

Koniec roku 2010

2010-12-31T01:27:00.000+01:00

Jak co roku mamy koniec roku mamy koniec roku :)
Z tej to okazji po raz kolejny uraczę Was, Szanowni Czytelnicy, różnymi danymi i przemyśleniami podsumowującymi ubiegły rok mojej działalności blogerskiej. No to zaczynamy!

Od 1.01.10 r. do chwili, w której piszę te słowa Zbychowcowo odwiedzono 5 480 razy, najpopularniejszymi wpisami, zaraz za stroną główną, były: Ukulele, Wrocław Główny - świat się zmienia, Ras Luta - Jeśli Słyszysz (recenzja).

Odwiedziny w znacznej większości miały swoje źródło na innych stronach.

Najwięcej odwiedzin było z Google'a i Bloggera (w sumie można to liczyć jak jedno), zaraz za nimi Facebook.com, rrr.com.pl, ukulele.com.pl i nasza-klasa.pl.

Od jakiegoś czasu jestem też początkującym użytkownikiem Twittera, po prawej stronie możecie znaleźć gadżet z moimi bierzącymi tweetsami.

Coby już nie przedłużać, wszystkim szanownym Czytelnikom szczęśliwego Nowego Roku 2011!

ONZ będzie walczyć ze zmianami klimatu - miliardami dolarów

2010-12-11T12:52:00.000+01:00

Plaża w Cancún, zdjęcie na licencji Creative Commons, źródło

I stało się. Jak się dzisiaj dowiedziałem ze strony Gazety Prawnej w meksykańskim kurorcie Cancún (jak ktoś nie wie gdzie to, to poniżej mapka) przyjęto w sobotę (to trochę podejrzana data, ale tylko opieram się na źródle) tzw. porozumienie przewidujące serię mechanizmów w ramach walki ze zmianami klimatycznymi.

Wyświetl większą mapę

Klimat do prowadzenia rozmów o globalnym ociepleniu z pewnością był sprzyjający, bo aktualnie temperatury w Cancún wahają się między 15 a 25°C, toteż kto by śmiał powiedzieć, że mu zimno. Nic więc dziwnego, że 200 delegatów entuzjastycznie przyjęło nowe postanowienia, na których mocy ma być stworzony m.in. Zielony Fundusz Klimatyczny, który do 2020 roku ma obracać 200 mld dolarów (rzecz jasna także zielonych). Jak można przeczytać w artykule:

Ma on być przeznaczony na ograniczanie wzrostu średniej temperatury na świecie oraz na pomoc krajom rozwijającym się w ochronie ich lasów.

O ile wspieranie biednych krajów w ochronie lasów można uznać za całkiem możliwe (choć jakiś taki mało przekonywujący) to ograniczanie wzrostu średniej temperatury na świecie (o ile taki zachodzi) jest zwykłym absurdem, dowodzącym niesłychanej pychy osób tam obradujących.

Czytając artykuł przez chwilę coś obudziło we mnie nadzieję:

Boliwia, która jako jedyna sprzeciwiała się przyjęciu dokumentu, zapowiedziała, że odwoła się w tej sprawie "do wszystkich instancji międzynarodowych".(...)

Niestety, okazała się ona złudna:

(...)Zdaniem Boliwii porozumienie nie idzie dostatecznie daleko w ograniczaniu zmian klimatycznych.

Cóż, trzeba się pogodzić z tym, że cała masa naszych pieniędzy będzie wykorzystywana do daremnej walki ze zmianami klimatycznymi, na które człowiek nie ma żadnego wpływu i oby nigdy nie miał. Na co w takim razie będą szły te astronomiczne kwoty? Jak nietrudno się domyślić - na badania, które mają uzasadnić istnienie tego funduszu.

Antypiracka kampania aspołeczna

2010-12-09T14:20:00.002+01:00

Jakoś tak się stało, że wczoraj przeglądając zasoby serwisu joemonster.org trafiłem na wyjątkowo żenujący filmik promujący wyjątkowo idiotycznej akcji, która polega na promocji donosicielstwa i mściwości. Oto i ten film.

Pomijając już fakt dennej gry aktorskiej w tym filmiku i kretyńskiego scenariusza (choć jak zauważyli użytkownicy joemonstera i youtube - fajne cycki) to cała idea promowana przez akcję, czyli donosicielstwo (zwłaszcza w wyniku zawiści czy zemsty), jest wyjątkowo szkodliwa. Wielki powrót do czasów stalinowskich, w których dzieci sprzedawały rodziców ukrywających przed władzami zapasy zboża.

Inna sprawa to wyraźne przesłanie anty-przedsiębiorcze. Dziwnym (?) zbiegiem okoliczności bohaterami, negatywnymi bohaterami filmików są przedsiębiorcy, prowadzący swoje interesy z sukcesem, a pozytywnymi zawistni, mściwi pracownicy (swoją drogą ciekawe kto by chciał potem takiego zatrudnić).

To jednak, co pociesza, to to że z tego co widzę w społeczeństwie nadal donosicielstwo, zawiść i mściwość są cechami powszechnie napiętnowanymi, ludzie nie chcą z donosicielami mieć nic wspólnego. Pojawiły się oczywiście także parodie antypirackich propagandowych filmów.

Kolejny nagły atak zimy

2010-12-02T12:58:00.000+01:00

Jupi! Sezon medialnego kabaretu pod tytułem "Nagły atak zimy" (albo raczej "NAGŁY ATAK ZIMY", by podkreślić jaki to jest NAGŁY) można uznać za rozpoczęty. Co prawda tym razem trochę później, ale co się odwlecze to nie uciecze. Znowu wszyscy są strasznie zaskoczeni, że w Polsce w grudniu pada śnieg, a temperatura powietrza spada grubo poniżej zera.

Oczywiście zaraz wśród ludu prostego pojawiają się postulaty, że "Coś trzeba z tym zrobić!". Zabawne jak wielka jest wiara w wszechmoc władców. Bo niestety - nawet mimo najlepszych chęci - człowiek nie ma żadnego wpływu na pogodę (a co dopiero klimat). Dlatego poczciwi włodarze pochylają się nad biednymi obywatelami, jak na przykład w Bydgoszczy:

Z powodu silnych mrozów i intensywnych opadów śniegu wielu bydgoszczan musiało pozostawić swoje samochody w domach. Chcąc ułatwić mieszkańcom poruszanie się po Bydgoszczy prezydent Konstanty Dombrowicz zdecydował, że komunikacja miejska będzie wozić mieszkańców za darmo.
Informuje Rzecznik Prasowy Prezydenta Bydgoszczy

W sumie spoko (o ile ktoś wierzy w coś takiego jak darmowy transport), tylko zastanawia mnie czy aby nie chodzi przypadkiem o to, że w niedzielę jest druga tura wyborów? :D

Dubska - Loko-loko (recenzja)

2010-11-25T13:39:00.001+01:00

Może to nie najświeższe wydawnictwo, bo od premiery krążka minęło już przeszło pół roku, jednak w moje ręce trafił dopiero teraz. Zresztą – trzecia płyta Dubska, wydana po pięciu latach od poprzedniej („Avokado”) to nie lada wydarzenie.

Fanom reggae zespołu Dubska nie trzeba przedstawiać. Bydgoską grupę można spokojnie zaliczyć do polskiej czołówki zespołów wykonujących jamajskomuzyczne gatunki. Zasłynęła również wspólnymi koncertami i płytą nagraną z liderem rosyjskiego zespołu Jah Division – Gerbertem Moralesem.

To co rzuca się od razu w oczy po sięgnięciu po płytę to ciekawy projekt okładki, nawiązującej do znaku drogowego „Uwaga pociąg!” z charakterystyczną czarną lokomotywą. Tutaj jednak parowóz jakby szykował się do odlotu, jego koła znajdują się nad linią szyn, a z komina bucha czerwony płomień! W środku pudełka zresztą możemy znaleźć również książeczkę ze zdjęciami zespołu na peronie dworca (prawdopodobnie bydgoskiego).

Nowy album może nieco zaskoczyć słuchaczy przyzwyczajonych do raczej korzenno-dubowych utworów grupy. Bowiem już pierwszy numer („Kujawiak”) porywa szybkim, skankującym rytmem. Również cover popularnego standardu jazzowego „All of me” (znanego m.in. z wykonania Franka Sinatry czy Louisa Armstronga) utrzymany jest w klimacie ska/rocksteady. Widocznie są to skutki romansu z Całą Górą Barwinków (wspólna trasa koncertowa „Kumple On Tour”). Na płycie znajdują się też utwory nie mieszczące się w klasyfikacji jako reggae – „Barcelona” przywodząca na myśl muzykę hiszpańską oraz funkujące „Gwan” (cover piosenki „Cool and calm” grupy Israel Vibration, dla mnie to największa niespodzianka z tym krążku) lub bluesujące „Whatever”. Udowadnia to, że zespół jest niekonwencjonalny i szuka wciąż nowych doświadczeń z brzmieniami. Także te bardziej „klasyczne” utwory Dubska robią bardzo dobre wrażenie. Trudno tu mi nawet jakieś konkretne wymieniać, bo każdy jest wyjątkowy, z ciekawym tekstem i przyjemną linią melodyczną.

Muszę przyznać, że o ile poprzednia płyta, „Avokado”, miała lepsze i gorsze strony i raczej rzadko po nią sięgałem, to najnowszy krążek Dubska wydaje mi się tym, do którego będę wracał często. Od chwili zakupu króluje w moim odtwarzaczu. Polecam!

To nie kapitalizm

2010-11-24T08:44:00.000+01:00

Wiele wody w Odrze tudzież rzece Ełk upłynęło od mojego ostatniego wpisu. Brak weny, brak zapału, brak czasu. Możecie to tłumaczyć jak sami chcecie. Postaram się odrobić zaległości w najbliższym czasie. Najpierw wezmę na warsztat temat, który uważam za najpilniejszy i najważniejszy.

Często, gdy spotykam się w różnej przestrzeni z różnymi oponentami kapitalizmu dochodzę do wniosku, że nie mają oni kompletnie pojęcia na czym kapitalizm polega, mylą go oczywiście zazwyczaj z korporacjonizmem. Często jako argument przeciw kapitalizmowi słyszę o różnych niemoralnych poczynaniach żądnych zysków korporacji. Jest to o tyle zabawne, że trudno o lepszy argument ZA kapitalizmem.

Oczywiste jest, że dużym korporacjom nie zależy na tym, aby gospodarka była kapitalistyczna. Na wolnym rynku utrzymanie takiego molocha, często niemal monopolisty, byłoby niezwykle uciążliwe, zaś mniejsze, dynamiczne spółki, z łatwością przełamałyby bariery wejścia i zagarnęły spory kawałek rynku dla siebie. Wyszłoby to na zdrowie zarówno dla konsumentów, o których wielkie firmy musiałyby rywalizować z małymi, jak i zapewne dla samych korporacji, które może zrzuciłyby z siebie skostniałą skorupę. A na pewno byłoby to uczciwsze.

Niestety - w Polsce, jak i w większości państw świata, o takim stanie rzeczy nie ma mowy. Rządy prześcigają się w wymyślaniu coraz to nowych ograniczeń dla wolnego rynku. Jak łatwo się domyślić - na zlecenie, czy może raczej aprobatą niechętnych konkurencji podmiotów gospodarczych.

Przejdźmy jednak do konkretów. Od jakiegoś czasu niepokoi mnie co znowu chcą przepchnąć ćwoki z Brukseli, tym razem pod bardzo widocznym patronatem wielkich koncernów farmaceutycznych. 1. kwietnia 2011 ma wejść w życie dyrektywa w sprawie tradycyjnych ziołowych produktów leczniczych, na podstawie której zioła lecznicze, pomimo (kilku)tysiącletniej tradycji stosowania, będą musiały być poddawane testom podobnym jak w przypadku leków syntetycznych (!), aby były dopuszczone do obiegu. Z uwagi na koszt takich testów (od około 370 000 zł do 550 000 zł - źródło) oznaczałoby to de facto delegalizację ziół i produktów ziołowych. W taki oto wygodny sposób koncerny farmaceutyczne chcą się pozbyć niewygodnej konkurencji, która często leczy równie skutecznie, a bez skutków ubocznych. Strach pomyśleć jakie mogą być skutki takiej dyrektywy, jeżeli będzie bardzo surowo respektowana...

Trochę poezji na dzisiaj

2010-10-25T21:33:00.001+02:00

Jako, że wczoraj skończyłem 22 lat, to dzisiaj, dla relaksu, trochę kultury. Pozwolę sobie przepisać wiersz nieznanego autora, który znalazłem w motcie książki H.E. Brawery Brewing Without Failures:

Oh - Good Lord

The Horse and Mule live thirty years,

Yet know nothing of wines and beers.

Most Goats and Sheep at twenty die,

And have never tasted Scotch or Rye.

A Cow drinks watern by the ton,

So at eighteen is mostly done.

The Dog in milk and water soaks,

And then in twelve short years he croaks.

Your Modest sober, bone-dry Hen,

Lays eggs for Nogs, then dies at Ten.

All Animals are strictly dry,

They sinless live and swiftly die.

But sinful, Ginful, beer soaked man,

Survives three score years and ten.

While some of us, though mighty few,

Stay sozzled till we're ninety-two.

Origin unknown

Faszyzm (?) nie przejdzie

2010-10-19T20:08:00.003+02:00

Po 17 września 1939. Spotkanie przyjaciół. żródło: interia.pl

Dostałem dzisiaj na Facebooku dość dziwne zaproszenie na wydarzenie pod tytułem "Faszyzm nie przejdzie, razem zablokujmy marsz faszystów". Jak zwykle przy takich eventach zastanawiam się, jak ich organizatorzy definiują ów "faszyzm". Jak wywnioskowałem z tego, co napisali na stronie chodzi o jakieś (niewymienione z nazwy) organizacje skrajnie prawicowe (?) i nacjonalistyczne. Albo raczej jest to jakieś słowo-klucz, które ma pomóc w zidentyfikowaniu się i stanięciu po drugiej (czyli lewej, stąd potrzeba utożsamienia neonazistów z prawicą) stronie. Na 11listopada.org możemy przeczytać:

Jesteśmy grupą różnych ludzi i środowisk. Łączy nas sprzeciw wobec faszyzmu. Planujemy demonstrację na trasie faszystowskiego pochodu. Chcemy fizycznie go zablokować. Wykorzystamy przysługujące nam prawa obywatelskie. Zapraszamy wszystkich mieszkańców Warszawy i wszystkich, którzy zechcą przyjechać do Warszawy, do czynnego sprzeciwu wobec faszystów(...)

Faszyzm za faszyzmem i faszyzm pogania. Konkretów brak. Czytając niektóre uzasadnienia protestu można wręcz odnieść wrażenie, że osoby stojące za organizacją blokady żyją w jakimś wyimaginowanym, alternatywnym świecie:

Bo faszyzm gloryfikuje przemoc, zaprowadzając za jej pomocą swoje porządki, podczas gdy my solidaryzujemy się z ofiarami tej przemocy, bo faszyzm ogląda historię przez lornetkę dowódcy zwycięskiej armii, podczas gdy my oglądamy ją z perspektywy cywilów, kobiet, mniejszości,(...)

Inną kwestią, która zawsze zastanawia mnie niezmiernie jest to, czy rzeczywiście tego typu ruchy chcą walczyć z szeroko pojętym totalitaryzmem, czy po prostu są zwolennikami innej wersji "wszechpotężnego rządu". Niestety - wygląda na to, że reprezentują raczej tę drugą opcję, bo wśród organizatorów nie brakuje tzw. równościowców, czyli wrogów wolności - femin(az)istki, socjaliści i inne mniej lub bardziej skrajne ugrupowania.

Na dodatek, jeśli głównym nurtem takowego ruchu jest antyfaszyzm to zastanawia mnie czy rzeczywiście zależy im na ostatecznym wyniszczeniu ideologii faszystowskiej. Wszak brak wroga oznaczałby też koniec tego ruchu.

Jakie w takim razie powinno być zdrowe konserwatywne i wolnościowe stanowisko? Moim zdaniem powinno się dać spokój i wolny czas przeznaczyć na jakieś spokojne zajęcia, może jakieś piwko za pomyślność ojczyzny, a manifestowanie i uliczne burdy zostawić narodowym i międzynarodowym socjalistom.

Protest przeciw podwyżce VAT, a potem potupajka w rytmach ska

2010-10-12T17:54:00.002+02:00

Jako, że jutro na wrocławskim Rynku ma się odbyć manifestacja przeciw planowanej przez rząd podwyżce VATu, toteż gorąco zachęcam do przyjścia na to wydarzenie i wyrażenia swojego niezadowolenia z absurdalnej polityki finansowej obecnej ekipy (zresztą niewiele różniącej się od poprzednich).

Manifestacje w innych miastach (wszędzie 13 października o 18.00):
BIELSKO BIAŁA - przed Pierwszym Urzędem Skarbowym, na rogu Sixta i Krasińskiego
KATOWICE - Rynek
ŁÓDŹ - Pasaż Rubinsteina, Piotrkowska 75
KRAKÓW - Rynek Główny
WROCŁAW - Rynek (róg ulic Świdnickiej i Oławskiej)
POZNAŃ - ul. Półwiejska koło Starego Marycha oraz Kupca Poznańskiego
TORUŃ - Urząd Marszałkowski, plac Teatralny (przed wejściem)
WARSZAWA - wyjście z Metra Centrum

Po tym wydarzeniu o 20:00 w klubie Łykend (na Podwalu) odbędzie się koncert grupy Yellow Umbrella. Ska i rock steady w świetnym wydaniu! Poniżej namiastka z poprzedniego wrocławskiego koncertu tej niemieckiej grupy :)

O antydwutlenkowęglowej propagandzie

2010-10-05T23:07:00.000+02:00

To już nie jest nawet śmieszne, to jest tragiczne, to jest straszne. Zobaczyłem ostatnio film promujący akcję 10:10:10 i muszę przyznać, że retoryka zwolenników rzekomego globalnego ocieplenia sięgnęła dna, zaczynają pokazywać swoje zbrodnicze pomysły na zrealizowanie swoich poronionych pomysłów. Jeżeli autorzy tego filmu uważają to za śmieszne, to powinni się leczyć (albo przynajmniej odstawić dopalacze). Ekoterroryzm (ekototalitaryzm?) w czystym wydaniu (wrażliwym odradzam oglądanie).

Tea Party

2010-09-10T18:57:00.000+02:00

źródło: flickr.com, autor: katerkate

Do Polski zawitała idea Tea Party - ruchu, który powstał w odpowiedzi na politykę obecnego rządu USA z prezydentem Obamą na czele. Co tu dużo mówić, ideały reprezentowane przez ten ruch są uniwersalne i problemy takie jak naruszanie wolności jednostki czy nadmierne zadłużenie państwa dotyczą w takim samym stopniu naszych przyjaciół zza oceanu, jak i naszej ojczyzny.

Strona polskiego ruchu powstała chyba dość niedawno, jednak pod manifestem, który się tam znajduje podpisało się już niemal 600 osób.

Zachęcam do odwiedzenia i poparcia - teaparty.eu

Smak Czarnego Dębu

2010-09-04T20:17:00.000+02:00

Pogoda dzisiaj się poprawiła, więc i humor lepszy. Do tego do obiadu była okazja na spróbowanie nowego piwa. Tym razem był to Konstancin Czarny Dąb, rzecz jasna z Browaru Konstancin. Jak sama nazwa wskazuje – jest to piwo ciemne, na dodatek – ciemne specjalne.
Co w nim takiego specjalnego? Na pewno to, co zostało wyraźnie napisane na kontretykiecie, czyli dodatek prażonej cykorii i prażonego buraka cukrowego. Ciekawym jest też użycie dwóch rodzajów słodów (jęczmienny i barwiący) i dwóch rodzajów chmielów (goryczkowy i aromatyzujący). Tyle z lektury kontretykiety.

Po przelaniu do kufla ukazała się ładna ciemnobrązowa (czy może raczej ciemnokarmelowa) barwa napoju i jasnobrązowa czapeczka piany. Niestety piana nie utrzymała się zbyt długo, nie zdążyłem nawet uchwycić jej na zdjęciu.

W smaku Dąb jest bardzo dobrym ciemnym piwem, z takim charakterystycznym posmaczkiem (może to ta cykoria? nie mam pojęcia jak ona smakuje ;) ). Pije się je spokojnie, bez pośpiechu. W sam raz na dłuższe spotkania przy kufelku piwa, zwłaszcza w takie nieprzyjemne jesienne wieczory, jakie niechybnie zaczną się już niebawem.

Jesień, jesień...

2010-09-04T00:44:00.000+02:00

Wcześniej chciałem napisać notkę o podwyżce VAT, a właściwie o moim sprzeciwie wobec tej złodziejskiej idei. Doszedłem jednak do wniosku, że nic nowego w tej sprawie nie mam do powiedzenia, a moja notka będzie się składać co najwyżej z cytatów z mądrzejszych ode mnie ludzi. Zamiast tego piszę równie bezsensowną notkę o pogodzie...

Po lecie pozostało już właściwie wspomnienie, miejsce upałów zajęły o wiele bardziej nieprzyjemne temperatury, wiatry i deszcze. Zapanował ogólny marazm, jesienna melancholia i inne dziwne objawy. Z jednej strony powrót do dawno niesłuchanej przeze mnie muzyki, np. Metallica, Iron Maiden. Z drugiej jakieś takie niezdecydowanie co do tego co chcę właściwie robić.

Wyprawa do Bułgarii, cz. 2

2010-08-24T00:58:00.000+02:00

Ta notka miała wyglądać z początku zupełnie inaczej. Założenia były takie, że będę porównywał Chorwację i Bułgarię. Idea ta jednak upadła. Teraz już jestem w Polsce i postanowiłem napisać ją od początku, skupiać się jednak będę nie na porównaniu (to dwa bardzo różne kraje, chociaż leżące w tym samym bałkańskim tyglu), lecz na krótkim opisie wrażeń i polecaniu najciekawszych rzeczy, których doświadczyłem. No więc zacznijmy od początku.

Plaża
Plaże w Bułgarii są dość ładne, piaszczyste, utrzymane w porządku, nie ma śmieci walających się po nich, do tego dużo fal, często całkiem sporych. W Złotych Piaskach jest chyba coś dosypywane albo jest tam specyficzny piasek przy brzegu, bo nadaje wodzie taki charakterystyczny kolor. Woda w tym roku była tak ciepła, że w zasadzie nie dawała ochłody. W weekend straszny tłok na plaży, w tygodniu nie aż taki straszny.

Złote Piaski

Plaża w Obzor

Zabytki i ciekawe miejsca
Z pewnością wartym obejrzenia jest zabytkowy Neseber, wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Wrażenie robią tamtejsze cerkwie i kamienice budowane w charakterystycznym stylu (murowany parter i drewniane piętro). Niestety klimat tego miejsca zakłócają wszechobecne stragany z pamiątkami i innymi pierdołami (często nijak się mającymi do tego miejsca).

Wśród starożytnych ruin Neseberu

Neseberskie koty wypatrują klientów

Przed cerkwią Chrystusa Pankratora (Wszechwładcy)

Ciekawym miastem jest również Warna - morska stolica Bułgarii. Odwiedziliśmy tam Delfinarium (ciekawy pokaz delfinów), pospacerowaliśmy przez Primorski Park do bardzo ładnego starego centrum miasta. Wrażenie robi katedralna cerkiew Zaśnięcia Bogurodzicy. Smaczny obiad zjedliśmy w restauracji Pоссия (tak, kuchnia rosyjska, bardzo dobre jedzonko).

Delfiny w Delfinarium

Rossija

Cerkiew katedralna Zaśnięcia Bogurodzicy w Warnie

Ludzie i kultura
Z Bułgarami można się dogadać z łatwością. Język podobny w gruncie rzeczy do polskiego, każdy nawija po swojemu i wszyscy się rozumieją. Poza tym można odnieść wrażenie, że miejscowi uważają Polaków za dobrych turystów, często można było trafić na restaurację z polską flagą przy wejściu i polskim menu. Bułgarska muzyka popowa jest, powiedzmy, dosyć charakterystyczna. Nagminne używanie przez wokalistki i wokalistów ozdobników (tak na bliskowschodnią modłę) sprawia, że taki krnąbrny słuchacz jak ja słyszy ciągle to samo i nie widzi między nimi większej różnicy.

Obowiązkowo - Coca-Cola cyrylicą

Jedzenie i picie (czyli wyżerka i trunki)

Zdecydowanie polecam bułgarskie sery. Są wyśmienite! Niczego sobie są również kiełbasy. Nie wiem dlaczego, ale mięso z grilla w restauracjach było często - jak na polskie standardy - niedoprawione. Być może kwestia tradycji kulinarnych.

Dobra jest bułgarska woda mineralna, świetnie gasi pragnienie w upały. Kraj ten słynie także z wyrobu wina, co ciekawe jest tam ono droższe niż w Polsce. Bardzo dobrze smakuje również bułgarska rakija.

Rakija

Jeśli chodzi o miejscowe piwo to dobre wrażenie robiły Szumjensko, Burgasko, Kamenitza, Zagorka, a najlepsze zdecydowanie to Astika. Co ciekawe, we wszystkich krajach, przez które przejeżdżaliśmy, wielką popularnością cieszyły się piwa w plastikach.

Burgasko

Astika z plastika

Wyprawa do Bułgarii, cz. 1

2010-08-12T00:05:00.001+02:00

Piszę tę notkę siedząc w miejscowości Obzor (Обзор) w Bułgarii. Jestem tu od wczoraj. Pogoda dopisuje, słońce równo przypieka, morze jest ciepłe niczym woda w wannie. Wypada jednak napisać jak się tu dostaliśmy. Otóż dostaliśmy się tu samochodem, przeprawiając się wpierw przez całą Polskę, następnie przez Słowację, Węgry, Rumunię. Przejazd przez Rumunię zajął nam trochę czasu, mieliśmy tam dwa noclegi - jeden w Siedmiogrodzie (słynnej Transylwanii) i drugi za Bukaresztem, czyli na Wołoszczyźnie. Należy przyznać, że ten kraj jest również bardzo ciekawy i specyficzny, warto poświęcić na niego oddzielną wyprawę. Poniżej kilka zdjęć z przejazdu przez Rumunię.

Rumuńska rodzina na wozie

Cerkiew w Turdzie

Arbuzy na targowisku w Turdzie

Rumuński pies z jednego z postojów

Będąc biernym obserwatorem mogę powiedzieć, że Rumunia to kraj bezpańskich psów, krów, furmanek oraz żebrzących Cyganów. Jest w tym pewien specyficzny klimat, odczuwa się jakby coś, czego nie ma już w bardziej nowoczesnych krajach (chociaż w motelu mieliśmy na przykład WiFi, co oznacza niewątpliwie, że daleko w tyle nie są), wrażenie robią ogromne połacie dzikich gór, stare cerkwie i zamczyska, które jeszcze będę musiał kiedyś odwiedzić.

Większość kamienic jest ładnie odnowionych, niektóre jednak wciąż przypominają o minionej epoce

Czwartego dnia podróży dotarliśmy w końcu do Bułgarii, przekraczając Dunaj (wyznaczający granicę) w miejscowości Ruse.

W Bułgarii używa się cyrylicy, jednak większość tablic i znaków jest zapisywana dodatkowo alfabetem łacińskim

W zasadzie już od przekroczenia granicy przywitała nas słoneczna i upalna bułgarska aura. Znalezienie kwatery w Obzorze nie stanowiło większego wyzwania, można powiedzieć, że kwatera sama nas znalazła. Mieszkamy teraz w klimatyzowanym apartamencie z widokiem na morze, całkiem blisko plaży.

Szymiensko

Wspomnę jeszcze może z dwa słowa o piwie. Nie miałem okazji ztestować rumuńskich browarów, za to miałem okazję spróbować kilku bułgarskich. Jednym z nich jest Szymiensko (z tego co doczytałem się na etykiecie, produkowane w Sofii). Nie jest to może szczyt sztuki browarniczej, dosyć rześkie, lekkie, według mnie w sam raz dla kogoś, kto wychodzi z morza i ma w ustach słony posmak wody morskiej. Piana i kolor niezbyt rewelacyjne, trzeba jednak przyznać, że daje radę. Co ciekawe, popularne są tutaj dwulitrowe butelki plastikowe (jak to ja mówię - familijne), które jakoś niespecjalnie moim zdaniem szkodzą dla smaku (chociaż wiadomo - nie mam porównania).

Z zagranicznych piw prym wiodą (z obserwacji parasoli i reklam knajpek) (o zgrozo!) Stella Artois, Beck's i Heineken. I to by było na tyle. W czasie, gdy pisałem tego posta już pojawiły się jakieś problemy z połączeniem, więc lepiej nie kusić losu. Dalsze wieści znad Morza Czarnego nastąpią wkrótce!

Globaltica World Cultures Festival 2010

2010-08-02T17:19:00.000+02:00

W zeszły weekend odwiedziłem Trójmiasto! Nie była to jednak jakaś tam wycieczka, ani tym bardziej wyprawa na plażę. Wybrałem się nad Zatokę Gdańską, ponieważ odbywał się tam festiwal Globaltica. Jak doczytałem się ze strony festiwalu - jego historia sięga roku 2005, na jego scenie występowali m.in Sinnead O'Connor czy Burning Spear. Nie ogranicza się tylko do występów muzycznych, ale także wystaw i warsztatów. Ja przyjechałem tylko na jeden dzień, czy może raczej popołudnie, toteż nie miałem okazji wyjść poza sferę muzyczną. Zresztą na festiwal przyciągnęła mnie jedna konkretna grupa - Ska Cubano! O pozostałych punktach festiwalu nie wiedziałem w sumie zbyt wiele, no może za wyjątkiem Psio Crew.

Do Gdyni pojechałem koleją, korzystając z oferty Przewozów Regionalnych - tzw. biletu turystycznego. Bilet taki pozwala na podróżowanie pociągami REGIO po całej Polsce od piątkowego wieczoru do poniedziałkowego poranka, a więc przez cały weekend. Wyruszyłem ok. 5 rano, po 12 (zaliczając po drodze przesiadkę w Olsztynie) dotarłem do Gdyni. Z dworca odebrał mnie mój kolega, u którego dostałem smaczny obiad i u którego wypiliśmy ze dwa piwka. Postanowiłem spróbować czegoś regionalnego, w osiedlowym sklepiku (bardzo przyzwoicie zaopatrzonym - m.in. w ukraińskie piwa takie jak Obołoń czy Lwowskie) wypatrzyłem piwo Kaper z okrętem na etykiecie.

W sumie muszę przyznać, że zasugerowałem się ceną - piwko kosztowało jakieś 4 zł, więc liczyłem na coś specjalnego. Niestety - rozczarowanie na całej linii. Dopiero w domu kolegi doczytałem się na kontretykiecie, że producentem jest Grupa Żywiec, więc takie regionalne jak z koziej dupy waltornia. Na dodatek okazało się, że jest to piwo mocne, beznadziejnie słodkie, którego jedyną zaletą była bodaj ładna bursztynowa barwa. No i w dodatko wyczuwalny smak jakiegoś wzmacniacza dopełnił czary goryczy. Nie polecam.

Żeby nie było, że byłem nad morzem, a morza nie widziałem, udaliśmy się po drodze na plażę. Pogoda jednak nie była plażowa, co chyba widać na zdjęciu.

Następnie skierowaliśmy się komunikacją miejską (trolejbus to świetny wynalazek - jadąc wydaje odgłosy niczym pracująca pralka). Zakupiwszy w pobliskim EMPIKu bilety wstępu na festiwal (18 zł sztuka), wyruszyliśmy do parku Kolibki, gdzie stała festiwalowa scena.

Warto wrócić tutaj do tematu pogody. Otóż cały dzień praktycznie jak nie padało, to zbierało się na burzę. Tak samo także było wieczorem na terenie festiwalu. Na szczęście nie było ciągłych i intensywnych opadów. Nie przeszkadzały one publiczności w odbiorze.

Psio Crew dali bardzo przyzwoity koncert. Trzeba przyznać, że podoba mi się ich połączenie muzyki góralskiej z innymi gatunkami muzycznymi.

Jako druga wystąpiła grupa Troitsa z Białorusi. Jak nietrudno się domyślić - składała się z trzech muzyków: perkusisty, gitarzysty oraz wokalisty, który akompaniował dodatkowo różnymi instrumentami ludowymi.

Fajnie panowie grali, piękne dźwięki. Niestety dla kogoś, kto od 4:00 był na nogach (czyli mnie), spokojna muzyka niemal usypiała, toteż kręciłem się to tu, to tam, próbując się jakoś przebudzić.
Następną artystkę - Mercedes Peón - przesiedzieliśmy na ławce piwkując i zbierając siły przed gwiazdą wieczoru. Warto tu zaznaczyć, że festiwalowym piwem były Złote Lwy, całkiem przyzwoity produkt browaru Amber. Bardzo przypadło mi do gustu takie rozwiązanie.

Jedynym drobnym mankamentem festiwalu była, moim zdaniem, lekko niewystarczająca ilość TOI TOIów. Czasem trzeba było do kibla czekać dość długo.

Koncert Ska Cubano był wybuchową mieszanką kubańskiego i jamajskiego temperamentu. Grupa wykonała serię swoich sztandarowych numerów, będących mieszaniną ska i brzmień prosto z Kuby. Nie brakowało żywiołowej interakcji z publicznością i wielu instrumentalnych solówek. Doskonały przysmak na zakończenie festiwalowego dnia!

Pokuszę się teraz na podsumowanie. Wypad na festiwal uważam za jak najbardziej udany! Nie tylko odwiedziłem Gdynię, której nie widziałem chyba od czasów podstawówkowych, a także posłuchałem wielu bardzo ciekawych zespołów i wykonawców. Polecam gorąco to wydarzenie kulturalne!

Pozor! Staročech

2010-07-08T13:40:00.000+02:00

Będąc ostatnio za naszą południową granicą zdecydowałem się na ryzykowny eksperyment. Zakupiłem piwo Staročech - kosztujące 3,90 čK (plus cena butelki 3 čK!), czyli w przeliczeniu samo piwo kosztuje jakieś 80 groszy! I bardzo jest ta cena odpowiednia, no o ile ktoś w ogóle jest w stanie płacić za tego typu doznania! Paskudztwo okropne, wali chemią niczym polskie produkty z Głubczyc. Szczerze odradzam kupowanie tego wynalazku, wystarczy, że zrobiłem to za Was.

RealBeat Festiwal - Žízníkov u České Lípy

2010-07-06T12:59:00.000+02:00

W niedzielę wróciłem z mojego pierwszego zagranicznego wypadu na festiwal, z Žízníkova pod Czeską Lipą.

W zasadzie może nie mogę powiedzieć, że byłem na całym festiwalu, bo przyjechałem do Czeskiej Lipy dopiero w piątek wieczorem. Dojazd miałem pierwsza klasa, pociągami z biletem Euro-Nysa, przesiadając się w Görlitz, Zittau i Libercu (startowałem z Bolesławca).

W Libercu miałem na tyle dużo czasu na przesiadkę, że postanowiłem odwiedzić pobliski sklep i zaopatrzyć się w regionalne przysmaki - Svijany (10%) i Bernarda (tutaj zaw. ekstraktu już nie pamiętam). Pozwoliło to, mimo upału, na całkiem przyjemną podróż, chociaż po tych smakołykach o mało nie wsiadłem przez pomyłkę do pociągu do Pragi. Na szczęście jednak znalazłem właściwą drogę, dzięki koleżance z organizacji festiwalu. Miejscowi przywitali mnie bardzo gościnnie, może nawet za bardzo. Co by tu dużo nie mówić - obudziłem się rano w śpiworze koło jakiegoś samochodu. Moi towarzysze bowiem tej nocy nie zdążyli jeszcze dojechać stopem z namiotem. Dotarli rano, zaraz po przebudzeniu poszedłem ich szukać i znaleźć. Z uwagi na upał, który trzymał właściwie cały dzień, postanowiliśmy udać się nad pobliską rzeczkę-błotniczkę. Strasznie zamulona rzeczka, ale można było się przynajmniej lekko obmyć i schłodzić.

Po tej kąpieli postanowiłem wyruszyć do miasta na zakupy. Opróżniając plecak ze zbędnego bagażu ruszyłem raźnym krokiem w stronę Czeskiej Lipy, łapiąc szybko stopa, który podwiózł mnie prosto do Kauflandu, a tam - wszystko co najlepsze: Svijany, Bernardy, Primatory, a także inne prowianty. Powrót okazał się trudniejszy, gdyż nikt nie chciał mnie podwieźć. W południowym skwarze musiałem maszerować kilka ładnych kilometrów. Zresztą widać tę trasę na poniższej mapce.

Wyświetl większą mapę

Po powrocie poszliśmy z moimi koleżkami na teren festiwalu. Wykupiłem bilet na III dzień - 450 koron. Trzeba przyznać, że teren festiwalu robił wrażenie: około 5 scen, w tym jedna latino (super reggaetonowa selekcja cały dzień), jedna dubowa, oczywiście także scena główna, na której odbywały się koncerty. Wrażenie robiła także gastronomia, oferująca bardzo różnorodne jedzenie. My upodobaliśmy sobie najbardziej naleśniki smażone pod bardzo klimatycznym namiotem.

Dobrym pomysłem był skup zużytych kubeczków - za każdy dostawało się po 2 korony, co sprawiało, że po terenie festiwalu chodziło mnóstwo kubeczkozbieraczy, Łukasz, jeden z moich towarzyszy, uzbierał w ten sposób na kolejny festiwal. Dzięki takiemu zabiegowi na terenie festiwalu panował też porządek, którego wiele festów mogłoby RealBeatowi pozazdrościć.

Długo mógłbym pisać o tym, co działo się przez cały dzień, ale raczej nie byłby to zbyt ciekawy opis. Wystarczy, że napiszę, że w iście wakacyjnym stylu włóczyliśmy się tu i tam po terenie festiwalu i wokół niego. Muzyka prezentowana przez zespoły z głównej sceny była całkiem przyjemna, chociaż jakoś nie miałem ochoty bujać się pod sceną (powód prosty: okropny skwar i brak większej ekipy znajomych). Wspomnę może jeszcze tylko o głównym powodzie, dla którego tam pojechaliśmy: koncercie Toots & The Maytals. Ten prawdziwy klasyk muzyki reggae nie zawiódł swoich fanów, wykonując swoje największe hity, pokazując, że nawet jako 65-latek daje sobie świetnie radę na wokalu (towarzyszący Hibbertowi zespół składał się chyba wyłącznie z młodszych muzyków nie mających nic wspólnego z pierwszym, oryginalnym The Maytals). Momentami jednak wydawało się, że T&TM za bardzo odlatują w stronę bluesa, częste były długie solówki instrumentalne i wymyślne popisy wokalne Tootsa. Koncert oceniam w szkolnej skali na 4+, czegoś zabrakło, a może zbyt wiele się spodziewałem?
Do Bolesławca powróciliśmy tak samo, jak dojechałem - z tym, że tym razem przesiadki były idealnie niemal skomunikowane i cel osiągnąłem w zaledwie 3,5 godziny. Polecam czeskie festiwale, klimat jest wsaniały, no i te dziewczyny, naprawdę pełno pięknych dziewoi kręciło się tu i tam na festiwalu i poza nim :)

Pan jesteś liberałem!

2010-07-01T16:39:00.000+02:00

Tak się jakoś zdarzyło, że obejrzałem wczoraj debatę dwóch ostatnich kandydatów do stołka Prezydenta RP. Trudno powiedzieć, by była to debata czy raczej koncert obiecanek, w myśl zasady "nikt nie da wam tyle, ile ja wam obiecam". Nie dziwi oczywiście litania rzeczy, które zarówno kandydat "konserwatywny", jak i "konserwatywno-liberalny" zionęli przez cały czas trwania programu socjalizmem do potęgi n-tej. Najbardziej zabawny w tym wszystkim był Kaczyński, który najpierw stwierdził, że liberalne teorie ekonomiczne się skompromitowały i twierdził uparcie, że rozwój kraju trzeba wspierać (wiadomo jak się takie "wspieranie" kończy), a potem ni z gruchy ni z pietruchy wyskoczył z powrotem do ustawy Wilczka. Utwierdza mnie to tylko w przekonaniu, że z dwojga złego to jednak Kaczyński jest większym złem, bo jest większym socjalistą.

Praca obroniona

2010-06-25T16:41:00.000+02:00

Praca obroniona, teraz czas na walkę z systemem rekrutacyjnym UE Wrocław. Wszystkim, którzy oczekują nowych postów/zdjęć w najbliższym czasie muszę niestety powiedzieć, że prawdopodobnie nie będę miał możliwości żeby to zrobić, powoli szykuję się na Realbeat Festiwal w Czechach.
Pozdrowienia z Bolesławca! Wyglądam pierwszej warki z lwóweckiego browaru :)

Praca to nie wszystko!

2010-06-10T22:46:00.000+02:00

Gdybym miał kiedyś spisać moje absurdalne, dziwne, czasem kretyńskie przygody, prawdopodobnie wydawca tej opasłej księgi umieściłby ją wśród historii science, albo chociaż political fiction. Po wielu wysiłkach i masie nadszarpniętych nerwów napisałem w końcu pracę licencjacką. Ale co to, praca to nie wszystko!

Żeby złożyć pracę licencjacką i zarazem zamknąć pierwszy etap mojego dążenia do wyższego wykształcenia, trzeba w dziekanacie złożyć także potwierdzenie przelania opłaty (haraczu) za dyplom, 4 zdjęcia dyplomowe, płytę z pracą w formie elektronicznej oraz bardzo ważną rzecz - indeks! A indeks oczywiście powinien być wypełniony wszystkimi wpisami. I tu pojawił się problem. Otóż brakowało mi wpisu z kryzysów finansowych. Co gorsza pierwszy wykładowca pojechał do Stanów Zjednoczonych na stypendium, a druga wykładowczyni poleciała dzisiaj do Frankfurtu. W tym momencie ja przypominam sobie o tej biednej ocenie. Cóż miałem począć? Za radą pani profesor czem prędzej popędziłem na lotnisko, w ostatniej chwili uzyskując wpis (powrót z konferencji był przewidywany na 25 czerwca, więc stanowczo dla mnie za późno). Czy takie doświadczenie czegoś mnie nauczyło? Na pewno, ale pewnie nie na długo, święta zasada odkładania wszystkiego na jutro z pewnością i tak będzie wyznaczać mój byt w przyszłości z lepszym lub gorszym skutkiem.

Wielki Powrót Lwówka!

2010-06-08T23:23:00.001+02:00

Panie i Panowie! Niech zabrzmią okrzyki radości! Browar w Lwówku Śląskim wznowił produkcję! Tym samym browarnictwo wraca na Dolny Śląsk, mam nadzieję, że z wielką klasą! Zapraszam do obejrzenia filmu, który oprócz wesołych rzeczy porusza też trochę niewesołe, jak przejęcie przez Carlsberga browaru Piast i zrównanie go z ziemią, by pod marką "Wrocławskiego" Piasta sprzedawać piwo ze Szczecina (no, niepasteryzowane wyszło im w tym roku całkiem nieźle, gratki dla Browaru Bosman).

PS. a tutaj moja przygoda z podrobionym Lwówkiem
PS.2. Oczywiście przejęcie Piasta miało miejsce parę lat temu

Telewizja kłamie

2010-06-08T00:09:00.000+02:00

Witam, wracam po miesięcznej przerwie, praca prawie napisana, a potrzebuję czasami jakiejś odskoczni od ciągłego pisania o bankowości elektronicznej i społeczeństwie informacyjnym, toteż postanowiłem poruszyć temat wolnościowy i polityczny. Tytuł notki może dość trywialny i oczywisty, jednak w moim głębokim odczuciu temat warty poruszenia.
O manipulacjach medialnych miałem już okazję pisać przy okazji walki o Wolny Internet (nawiasem mówiąc, prawdopodobnie przegranej za sprawą głosów euro(pseudo)prawicy z naszego "kochanego" Parlamentu Europejskiego, o czym można szerzej poczytać tutaj). Z okazji zbliżających się wyborów coraz większą uwagę zaczęłem zwracać na manipulacje, jakich dokonuje Telewizja Publiczna, jak zresztą i inne media, które w zasadzie mówią tylko o swoich pupilkach zajmujących najwyższe miejsca w ICH sondażach! A techniki zmanipulowania wypowiedzi są aż nazbyt naiwne. Wycina się jakiś wyrwany z kontekstu fragment wypowiedzi i odpowiednio wkomponowuje w wypowiedź

Poniżej przykład manipulacji TVP wypowiedzią JKM z 2005 roku, a więc sprzed wyborów prezydenckich.

Gdy nie ma się czego zmanipulować, bo program leci na żywo to zawsze można kandydata nie wpuścić do studia

No i oczywiście najnowsze "rewelacje"

Przykłady można zresztą mnożyć w nieskończoność, skupiłem się na tym przykładzie, gdyż właśnie na Janusza Korwin-Mikke zamierzam oddać swój głos w tegorocznych wyborach i takie postępowanie wobec mojego kandydata szczególnie mnie irytuje.

Przeraża mnie, że na podstawie takich właśnie zakłamanych mediów ogromna większość wyborców podejmie decyzję o swoim głosie w wyborach prezydenckich.

Jak było na I Festiwalu Dobrego Piwa

2010-05-09T20:35:00.000+02:00

Wczoraj rozpoczął się Pierwszy Wrocławski Festiwal Dobrego Piwa w Centrum Kultury Zamek, a właściwie przede wszystkim w jego otoczeniu (swoją drogą bardzo malowniczym). Co prawda nie zdążyłem przybyć na warsztaty piwowarskie, które odbyły się w zamkowej piwnicy, jednak miałem okazję zobaczyć stoiska regionalnych browarów i specjalistycznych sklepików dla miłośników złotego trunku.

Publiczność dopisała, co cieszy, gdyż oznacza to mam nadzieję, że tradycje piwne w Polsce nie zaginęły i ludzie nadal potrafią odróżnić koncernowego sikacza od prawdziwego piwa. Kolejki do stoisk m.in. Browaru Amber, straganów z polskim, czeskim i litewskim piwem (prawie) nie miały końca. Na początek złapaliśmy z moim kolegą po kubeczku amberowego Koźlaka z beczki. Szczęśliwie wówczas jeszcze nie wymagało to długiego czekania. Koźlak to klasa sama w sobie, chociaż w plastiku i w wersji beczkowej czegoś mi brakowało, ale co tam.

Niestety w czasie, gdy delektowaliśmy się pomorskim piwkiem kolejki znacznie się zwiększyły, więc przy następnym kursie, tym razem do stoiska jednego z wrocławskich sklepów specjalistycznych, postanowiliśmy zrobić większe zakupy (co też widać na powyższym zdjęciu). Zakupiliśmy legendarne Noteckie z Browaru Czarnków, wspaniałego pszeniczniaka Obołoń Pszeniczne (kijowski Browar Obołoń), czeskie Svijany - Svijanský Máz (Svijańska Jedenastka - od zawartości ekstraktu 11%) oraz Mazowieckie z Browaru Konstancin.

Noteckie Jasne okazało się być dobrą jaśniejszą siostrą Noteckiego Eire, które jako jedyne miałem okazję próbować wcześniej z czarnkowskiej rodziny, dodatkowego uroku nadawała butelka - bączek i oldschoolowy design etykiety. W sumie potwierdziły się tylko opinie, które miałem okazję słyszeć wcześniej.

Obołoń Pszeniczne - klasa sama w sobie, zresztą pokusiłem się na małą wideorelację:

Bardzo fajny ten Obołoń, zostawia bardzo pozytywne wspomnienia.

Niestety wczoraj akurat złapałem fuchę na nockę i wkrótce musiałem z terenu festiwalu zmykać razem z dwoma pozostałymi piwkami do pracy. A Mazowieckie i Svijany to już dobrze mi znane marki i oczywiście nie zawiodłem się na nich.

Festiwal trwa jeszcze, gdy piszę tę notkę, niestety mi nie udało się zebrać odpowiedniej ekipy, aby wybrać się na drugi dzień tego piwnego święta. Nic tylko czekać następnego za rok.

I Festiwal Dobrego Piwa we Wrocławiu!

2010-05-02T00:41:00.001+02:00

Już w najbliższy weekend (8-9 maja) odbędzie się Pierwszy Wrocławski Festiwal Dobrego Piwa! Uczestnicy tego niezwykłego wydarzenia zostaną zabrani w bardzo różnorodny świat tego szlachetnego trunku, skosztować produktów wielu regionalnych browarów - zarówno polskich, jak i zagranicznych. Oprócz piwa będzie można spróbować także innych produktówregionalnych producentów żywności, atrakcją będą także koncerty i wesołe miasteczko dla najmłodszych. W ramach festiwalu odbędą się również warsztaty dla wszystkich pragnących zgłębić starożytną sztukę warzenia piwa.

VII Wrocławskie Warsztaty Piwowarskie
miejsce: piwnice Zamku w Leśnicy
czas: 8 maja, 14:00-19:00
wstęp: wolny

I Festiwal Dobrego Piwa
miejsce: plenery Zamku w Leśnicy
czas: 8 maja, 17:00-22:00 oraz 9 maja, 12:00-22:00
wstęp: wolny

Dane przydatne w celu zaplanowania podróży:

Centrum Kultury "ZAMEK"
pl. Świętojański 1
54-076 Wrocław
tel/fax. (071) 349 35 36

więcej informacji znajdziesz tutaj

Koniec kwietnia

2010-04-30T16:14:00.001+02:00

Uh! Gorąco kończy się ten kwiecień, niemiłosiernie gorąco... U mnie tu we Wrocławiu termometr stacji meteorologicznej pokazuje 25°C. Właśnie wróciłem z zakupów i jestem totalnie padnięty. Zapomniałem już co to znaczy taka patelnia na dworze. Jestem jednak na taką pogodę odpowiednio przygotowany! W lodówce chłodzi się Ciechan Pszeniczne - idealne na taką pogodę piwko - oraz może nieco niższej klasy, ale całkiem dobrego smaku - Perła EXPORT (ostatnio smakuje mi znacznie bardziej niż jej Chmielowa siostra).

Piwem tego sezonu będzie też niewątpliwie dla mnie Kasztelan Niepasteryzowane z Browaru Sierpc. Firma Carlsberg, będąca jego właścicielem, poszerzyła bowiem jego dystrybucję z regionalnej na całą Polskę. Bardzo przyjemne, chmielowe piwko, orzeźwiające i akuratnie nasycone, na dodatek w przystępnej cenie.

Witam po przerwie

2010-04-27T10:20:00.000+02:00

Witam! Przepraszam tych, którzy liczyli na jakieś nowe posty przez ostatnie 2 tygodnie. Niestety kompletnie nie mogłem się zebrać do napisania czegoś sensownego. A przecież tematów bieżących było dość sporo: katastrofa prezydenckiego samolotu, konflikt o pogrzeb (moim zdaniem zupełnie bezzasadny i wręcz prymitywny) albo zbliżające się przedwczesne wybory z Jarosławem Kaczyńskim w miejsce śp. Lecha. Jednak wolałem nie dołączać do grona całej tej krzykackiej zgrai, która nie potrafiła uszanować nawet czasu żałoby odrobiną stonowania wypowiedzi, chociażby nawet przez samo skojarzenie.

Wszystkich użytkowników Facebooka zachęcam do dołączenia do Grupy wsparcia dla Jana Pospieszalskiego. Wiem, że może to dosyć badziewny sposób wyrażenia poparcia, ale stworzyłem tę grupę w odwecie za powstanie przeciwnej.

PS. Blogger.com ulepszył interface użytkownika, teraz nie czuję się biedny w stosunku do wordpresserów :)

Soviet Story

2010-04-13T18:08:00.001+02:00

Polecam, dobry film demaskujący zadziwiające podobieństwa ideologii nazistowskiej i komunistycznej, także w praktyce. Temat trochę "na czasie" zważywszy na 70. rocznicę zbrodni katyńskiej.

Wiosna na Zbychowcowie!

2010-04-07T21:33:00.002+02:00

O tak, poczułem wiosnę, dlatego też postanowiłem zrobić porządki... oczywiście tam, gdzie wymaga to najmniej wysiłku, więc tutaj. Proszę o wyrażanie pod tym postem swoich opinii o nowym szablonie!
A poniżej filmik powrotowy z Ełku!

Velké výlet - podsumowanie

2010-03-26T22:01:00.004+01:00

Jako, że dotarły do mnie sygnały, iż zabrakło w relacji elementu podsumowania pozwolę sobie zrobić to w tej notce. Wyjazd niewątpliwie należy zaliczyć do udanych. Przypadła mi do gustu forma podróżowania pociągami i innymi środkami transportu (autobusy, tramwaje) po terenie Kraju Libereckiego. Dlatego też polecam wszystkim, którzy wybierają się w tamte strony bilet Euro-Nysa, który kosztuje 20 zł za dobę (ważny do 4:00 dnia następnego). Jeżeli chodzi o wymianę walut to najlepiej byłoby płacić wszędzie kartą. Byłoby, bowiem niestety terminale, przynajmniej w tej części Czech, nie są jeszcze bardzo upowszechnione, zwłaszcza w restauracjach i podobnych knajpkach. Dlatego trzeba mieć przy sobie trochę koron czeskich, najlepiej wymienionych jeszcze w Polsce. Co do piwa to chyba niemożliwe jest w tym kraju żeby trafić na takie siki jakie produkuje np. browar w Głubczycach, nawet te kosztujące w przeliczeniu niewiele ponad złotówkę, są jeszcze w miarę przyzwoite smakowo, zaś za niedużo większą sumę można nabyć zacniejsze piwka.

Velké výlet

2010-03-23T22:40:00.011+01:00

Velké výlet

czyli

Wielka wyprawa

Powróciliśmy już z naszej tytułowej Wielkiej Wyprawy, chociaż czy aby na pewno była ona taka wielka? W końcu 2 dni i zasadniczo mała ilość przebytych kilometrów to może nic nadzwyczajnego. Zważywszy jednak, że był to mój pierwszy wyjazd zagraniczny zorganizowany na taką skalę, muszę przyznać - był to przełom. Myślę już nad kolejnymi wyprawami.

W czasie podróży starannie zapisywaliśmy w dzienniku wszystko, co się działo, przywiozłem ze sobą prawie 370 zdjęć.

Osoby dramatu:

ReDi - Rafał, współautor części znajdujących się poniżej zapisków z podróży. Dla odróżnienia zapisałem je Comic Sansem z capslockiem w kolorze niebieskim. Miłośnik czeskiej poezji śpiewanej i czeskiej płci pięknej. Wspólny wyjazd do Czech planowaliśmy już od dłuższego czasu. Wreszcie mieliśmy możliwość zrealizowania naszych marzeń. Przepowiada również pogodę, niestety zazwyczaj deszcz.

Bartini - Bartek, mózg całej operacji, posiadacz magicznej książki z rozkładem jazdy, która niejednokrotnie pomogła nam w odnalezieniu drogi. Odpowiedzialny za większość punktów naszej wycieczki. Posiadacz ROZMÓWEK POLSKO-CZESKICH. Zapalony miłośnik kolei, zwłaszcza czeskich, fan czeskiego piwa.

Zbychowiec - taki tam Zbyszek, pisze Twojego ulubionego bloga. Można powiedzieć z czystym sumieniem, że inicjator tego przedsięwzięcia. Miłośnik piwa (zwłaszcza dobrego, o które w Czechach nie trudno), fotografii, przygód, poniekąd także różnej maści publicznych środków transportu. Dla pewności - to ja!

DZIEŃ PIERWSZY

Tytułem wprowadzenia: Dzień pierwszy zaczął się w sobotę 20.03.10., wcześnie rano. Mieliśmy bowiem bardzo ambitne plany wyjazdu z Wrocławia możliwie wcześnie. Z uwagi na poranny pośpiech i lekki stresik, który pojawia się zawsze, gdy trzeba kupić jakiś bardziej "egzotyczny" bilet w kasie dworcowej, pierwsze zapiski są raczej dość lakoniczne i z lekka chaotyczne:

6:45	Widzimy już kasjerkę. Rafał mówi, że miły wyraz twarzy ma [kasjerka]. 3 bilety Euronysa.... o k**a.... za*****my do PRów... IC nie sprzedaje kolejka vol. 2 – SMAK PRZYGODY
6:55	Mamy bilety!!!!!!

Dostanie biletów było z pewnością znaczącym przełomem. Widać chyba zresztą jakie emocje wzbudzało ich kupienie. O 7:00 siedzieliśmy już w naszym REGIO DB, który po 5 minutach wystartował w stronę Zgorzelca.
Po raczej dość przyjemnej podróży niemieckim pociągiem dotarliśmy do granicznego miasta Görlitz. Ten punkt wycieczki Rafał skwitował krótko:

10:12

64 minuty po stronie naszych zachodnich przyjaciół. Jakieś drugie tyle przed nami. Niemieckie dziewczyny jak zwykle – piękne.

Moim zdaniem jednak wartym odnotowania jest jednak fakt, że Görlitz całkiem ładnie odpucowano po 50 latach eNeRDowa, komunikacja miejska, którą się przejechaliśmy czekając na pociąg działa całkiem sprawnie. Dużo większe wrażenie na mnie zrobiło to przygraniczne miasteczko niż Drezno, które odwiedziłem kiedyś.

Podkłady pod torami tramwajowymi w Görlitz
wnętrze dworca w Görlitz
tzw. szczery słowiański uśmiech
W protestanckim kościele za fotografowanie trzeba było płacić haracz. Pytanie tylko kto by chciał fotografować gołe ściany...
Uwodzicielski uśmiech przy peronowym żelkomacie
Nasz pociąg do Zittau

Jak nietrudno się domyślić, wyruszyliśmy pociągiem do Zittau, by tam przesiąść się na pociąg do Hrádka nad Nisou.

Rafał "czyta" niemiecką gazetę.
Na dworcu w Zittau

10:22	POCIĄG DO ZITTAU MAMY, GDZIE PRZESIADKA DO HRADKA
10:41	Jedziemy fragmentem polskim w pobliżu Nysy Łużyckiej
11:14	NARESZCIE W CZESKIM POCIĄGU! JEDZIEMY MOTORACZKIEM DO HRADKA! Odcinek torów na polskim odcinku bardzo odczuwalny. Rafał i Bartek cieszą się jak dzieci.

Nasz motoraczek do Hrádka
w/w radość

11:30

Dojechaliśmy do Hradka, ciocia już na nas czekała, udajemy się do mieszkania, by wypić kawę/herbatę i pogadać

Na kawce/herbatce

11:58

PIERWSZY BIEG Z PIWEM. (BIEG, BO POCIĄG DO LIBERCA NIE MIAŁ RACZEJ ZAMIARU POCZEKAĆ)

Pierwsze pociągowe piwo - Rohožec